Hipoglikemia jest markerem zwiększonej śmiertelności u hospitalizowanych osób w podeszłym wieku

Nadya Kagansky i wsp – Hypoglycemia as a predictor of mortality in hospitalized elderly patients Arch Intern Med 2003;163:1825
Dotychczasowa wiedza na temat prognostycznego znaczenia hipoglikemii u osób hospitalizowanych jest stosunkowo skąpa. Z nielicznych badań na grupach o małej liczebności wynika, że hipoglikemia dotyczy zarówno pacjentów z cukrzycą jak i bez cukrzycy oraz może wiązać się ze wzrostem wewnątrzszpitalnej śmiertelności. Grupą szczególnego ryzyka wystąpienia hipoglikemii są osoby starsze. U znacznego odsetka chorych w podeszłym wieku epizody hipoglikemii uchodzą uwadze lekarzy.

W sierpniowym wydaniu Archives of Internal Medicine opublikowano wyniki izraelskiego badania typu case-control, które rzuca nowe światło na rolę hipoglikemii w prognozowaniu ryzyka zgonu u najstarszych (w wieku 70 i więcej lat) hospitalizowanych pacjentów i definiuje czynniki sprzyjające jej wystąpieniu.

Spośród 5404 pacjentów objętych wstępną analizą, 281 (5.2%) miało co najmniej jeden epizod hipoglikemii w czasie hospitalizacji. Odsetek osób z hipoglikemią był znacząco większy od podawanego we wcześniejszych badaniach (od 0.5% do 1.5%). W porównaniu z osobami bez spadku poziomu cukru we krwi, w grupie z hipoglikemią przeważały kobiety (58% vs 44%) i chorzy na cukrzycę (42% vs 31%). U osób z hipoglikemią częściej stwierdzano, między innymi, posocznicę (10-krotnie) i chorobę nowotworową (2.8-krotnie). Chorzy ci częściej stosowali pochodne sulfonylomocznika lub insulinę, mieli obniżony poziom albumin, podwyższony poziom kreatyniny i/lub fosfatazy zasadowej w surowicy.

Śmiertelność wewnątrzszpitalna i 3-miesięczna były dwukrotnie większe w grupie z hipoglikemią, która okazała się markerem ryzyka zwiększonej śmiertelności. Autorzy postulują częste oznaczanie glikemii u pacjentów w podeszłym wieku i wykrywanie bezobjawowej hipoglikemii, mającej znaczenie rokownicze.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2003-08-11