Historia naturalna bezobjawowej skurczowej dysfunkcji lewej komory

Thomas J. Wang i wsp – Natural history of asymptomatic ventricular systolic dysfunction in the community Circulation 2003;108:977
Ostatnie badania wskazują, że bezobjawowa skurczowa dysfunkcja lewej komory (asymptomatic left ventricular systolic dysfunction – ALVD) występuje w ogólnej populacji z podobną częstością co objawowa niewydolność serca (CHF). Ograniczone dane na temat progresji ALVD w CHF oraz śmiertelności wśród osób z ALVD, stały się podstawą dla pracy Wang`a i współpracowników. Kolejnym powodem zainteresowania tą grupą pacjentów był fakt, że zastosowanie inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę może zmniejszyć częstość rozwoju CHF.

Autorzy wykonali swoje badania w oparciu o grupę 4257 pacjentów, uczestników badania Framingham, którym rutynowo wykonano badanie echokardiograficzne. Ogólną częstość występowania ALVD (definiowaną jako frakcja wyrzutowa EF≤50%, bez wywiadu CHF) oceniono na 6% u mężczyzn i 0.8% u kobiet. Ponad połowa osób z ALVD przebyła zawał serca. W czasie 12-letniej obserwacji, wskaźniki występowania CHF u osób z wyjściowo prawidłową funkcją skurczową lewej komory (EF >50%, n=4128) i ALVD (n=129) wyniosły odpowiednio: 0,7 i 5,8, w przeliczeniu na 100 osobo-lat. W analizie wielu zmiennych (czynników ryzyka choroby wieńcowej) ALVD zwiększała prawie pięciokrotnie ryzyko wystąpienia CHF. Zwiększone ryzyko wystąpienia CHF obserwowano także u osób, które wyjściowo nie przebyły zawału i nie miały choroby zastawkowej.

Potwierdzono również oczekiwaną zależność pomiędzy stopniem zaawansowania ALVD a ryzykiem wystąpienia CHF. W podgrupie z łagodną ALVD (EF 40% – 50%, n=78) oraz umiarkowaną /zaawansowaną ALVD (EF<40%), wskaźniki ryzyka rozwoju CHF wynosiły odpowiednio: 3,3 i 7,8 na 100 osobo-lat. ALVD było także związane z większym ryzykiem zgonu (wskaźnik ryzyka 1,6).

Podsumowując, osoby z ALVD znajdują się w grupie wysokiego ryzyka rozwoju CHF i wysokiego ryzyka zgonu, nawet jeśli upośledzenie funkcji skurczowej lewej komory jest łagodne. Dalsze badania powinny pozwolić na opracowanie efektywnych strategii wykrywania i leczenia bezobjawowej dysfunkcji skurczowej lewej komory.

Opracowane na podstawie: Circulation / 2003-08-26