Koszty utraty produktywnego czasu pracy osób cierpiących na depresję

Wlter F. Stewart – Cost of lost productive work time among US workeres wity depression JAMA 2003;289:3135
Depresja, ze względu na duże rozpowszechnienie i częste współistnienie z chorobami towarzyszącymi, jest źródłem znacznych kosztów społecznych. Chociaż zatrudnieni cierpiący na depresję często przychodzą do pracy, to ich wydajność ulega znacznemu pogorszeniu.

W jednym z ostatnich wydań JAMA Stewart i wsp. przedstawili wyniki Depressive Disorders Study. Do badania włączono wszystkich uczestników programu American Productivity Audit (prowadzonego od 1 sierpnia 2001 do 31 lipca 2002), którzy odpowiedzieli twierdząco na 2 pytania przesiewowe w kierunku depresji (n=692) oraz wybraną w sposób losowy grupę kontrolną z osób, które odpowiedziały negatywnie na oba pytania (n=435). Rozpoznanie depresji potwierdzono lub wykluczono następnie przy pomocy pogłębionej diagnostyki.

Związana ze stanem zdrowia strata produktywnego czasu (lost productive time – LPT) u pracowników z depresją była znacznie wyższa niż u osób bez depresji (średnio: 5,6 h/tydzień vs przewidywane 1,5h/tydzień), przy czym 81 % różnicy LPT było związanych z obniżeniem wydajności pracy (a nie absencją). Tylko ok. 30% osób z depresją stosowało leki przeciwdepresyjne w ciągu ostatnich 12 miesięcy.

Autorzy pracy oszacowali, że roczny koszt, jaki ponoszą pracodawcy w związku z LPT u osób z depresją wynosi 44 miliardy dolarów. Duże obciążenia związane z utratą produktywności osób z depresja oraz niski odsetek leczonych sprawiają, iż działania w kierunku poprawy wyników leczenia depresji mają uzasadnienie ekonomiczne.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2003-06-18