Mechanizmy antyagregacyjnego działania peryndoprylu

Yukio Kishi i wsp – Perindopril augments ecto-ATP diphosphohydrolase activity and enhance endothelial anti-platelet function in human umbilical vein endothelial cells J Hypertens 2003;21:1347
Duże badania randomizowane z inhibitorami konwertazy potwierdzają istotną redukcję powikłań zakrzepowo-zatorowych, do czego przyczyniać mogą się właściwości antyagregacyjne preparatów z tej grupy leków.

W aktualnym numerze Journal of Hypertension przedstawiono wyniki badań autorów japońskich, którzy oceniali wpływ peryndoprylu na mechanizmy hamujące płytki krwi i pobudzające śródbłonkowe czynniki trombolityczne. Badanie przeprowadzono in vitro na hodowlach ludzkich komórek śródbłonka pochodzących z żyły pachwinowej. Komórki poddawano stymulacji TNF, działaniu aspiryny, aktywnego metabolitu peryndoprylu (peryndoprylat), kandesartanu lub placebo. Oceniano produkcję tlenku azotu, prostacykliny i ekspresję białek odpowiedzialnych za mechanizmy proagregacyjne płytek.

Stwierdzono, że TNF w sposób istotny zwiększał aktywację i agregację płytek krwi. Z kolei peryndoprylat znamiennie zwiększał antyagregacyjną funkcję śródbłonka i hamował prozakrzepowy efekt TNF oraz zależną od kolagenu i ADP aktywację płytek (p<0,01). Potwierdzono również, że peryndoprylat hamował hydrolazę ADP (ecto-ADP-CD 39) – jeden z najistotniejszych enzymów śródbłonkowych uczestniczących w rozkładzie ADP do nieaktywnego AMP. Podobnych efektów nie wykazano dla blokera receptora angiotensyny II.

Badanie po raz pierwszy potwierdziło dwukierunkowy efekt hamowania aktywacji i agregacji płytek krwi – poprzez mechanizmy śródbłonkowe i wpływ na hydrolazę ADP. Pożądane działanie peryndoprylatu obserwowano niezależnie od stosowania aspiryny oraz prozakrzepowego aktywowania komórek śródbłonka przez TNF.

Zdaniem autorów peryndopryl może ograniczać nadmierną aktywację i agregację płytek i w ten sposób poprawiać rokowanie u chorych wysokiego ryzyka z procesem prozakrzepowym prowadzącym do rozwoju powikłań sercowo-naczyniowych.

Opracowane na podstawie: Journal of Hypertension / 2003-07-23