Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę a miażdżyca

John P. Higgins – Can angiotensin-converting enzyme inhibitors reverse atherosclerosis? South Med J 2003;90:569
John P. Higgins w obszernym artykule przeglądowym opisuje wpływ inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) na procesy miażdżycowe. Po krótkim przedstawieniu szlaków przemian ACE, autor omawia pochodzące z badań naukowych dowody na różnice w zdolności wiązania się poszczególnych inhibitorów ACE z tkankami.

Wyróżnia grupę inhibitorów tkankowych o silniejszym działaniu miejscowym (między innymi: peryndopryl, quinapryl, ramipryl), zwracając przy tej okazji uwagę, że około 90% angiotensyny II zlokalizowane jest w tkankach, a tylko 10% we krwi. Zauważa również, że korzyści płynące z podawania inhibitorów ACE nie zawsze związane są z ich wpływem na parametry hemodynamiczne.

Cytuje przy tej okazji wyniki badania Brachial Artery Normalization of Forearm Flow, w którym oceniano wpływ quinaprilu, enalaprilu, losartanu i amlodypiny na czynność śródbłonka tętnicy ramieniowej. W trakcie 8-tygodniowej obserwacji czynność śródbłonka uległa poprawie tylko u chorych otrzymujących quinapril. Ani enalapril, ani losartan nie spowodowały poprawy przepływu w tętnicy ramieniowej. W podobnym badaniu prowadzonym na chorych z nadciśnieniem tętniczym i dysfunkcją śródbłonka również peryndopryl spowodował normalizację jego funkcji w naczyniach wieńcowych, ocenianą przy pomocy testu zimna.

W drugiej części artykułu Higgins podsumowuje wyniki niedawno ukończonych i toczących się jeszcze badań poświęconych wpływowi inhibitorów ACE na występowanie powikłań miażdżycowych. Wymienia przy tej okazji zarówno już zakończone badania, takie jak HOPE z ramiprylem, czy PROGRESS z peryndoprylem jak i trwające, takie jak EUROPA z peryndoprylem czy ONTARGET z telmisartanem i ramiprylem.

Zdaniem autora, działanie hemodynamiczne tkankowych inhibitorów ACE (wazodylatacja i zmniejszanie obciążenia serca) oraz działanie naczyniowe (stabilizacja zmian miażdżycowych i poprawa funkcji śródbłonka), mogą wywierać uzupełniający się wpływ na redukcję incydentów sercowo-naczyniowych.

Opracowane na podstawie: Southern Medical Journal / 2003-06-08