Antybiotyki o szerokim spektrum działania są zbyt często stosowane w praktyce ambulatoryjnej

Michael A. Steinman i wsp – Changing use of antibiotics in community-based outpatient practice, 1991-1999 Ann Intern Med 2003;138:525
Wyniki wielu badań przeprowadzonych w minionej dekadzie w USA wskazują na coraz częstsze występowanie oporności na antybiotyki. W świetle tych danych nie dziwią apele ekspertów o stosowanie leków przeciwbakteryjnych jedynie w uzasadnionych sytuacjach. Wiadomo, że antybiotyki są używane zbyt często, jednakże wiedza na temat, jakie leki przeciwbakteryjne wybierane są najchętniej, jest skąpa.

Steinman i wsp. przeprowadzili przekrojową analizę schematów antybiotykoterapii przepisywanych pacjentom przez reprezentatywną grupę lekarzy pierwszego kontaktu z USA w latach 90-tych. Mierzonymi parametrami były: częstość przepisywania antybiotyków oraz odsetkowy udział leków przeciwbakteryjnych o szerokim spektrum działania (azytromycyny i klarytromycyny, chinolonów, amoksycyliny z kwasem klawulanowym oraz cefalosporyn II i III generacji) wśród wybieranych przez lekarzy antybiotyków.

W okresie od 1991-1992 do 1998-1999 zmniejszyła się częstość stosowania antybiotyków u osób z zakażeniami górnych dróg oddechowych (przeziębienie, zapalenie gardła). Jednocześnie znamiennie wzrósł ogólny odsetkowy udział antybiotyków o szerokim spektrum działania (z 24% do 48% u dorosłych i z 23% do 40% u dzieci). Do 1999 roku, antybiotyki z tej grupy stanowiły 22% i 14% leków przeciwbakteryjnych przepisywanych odpowiednio dorosłym i dzieciom z powodu przeziębienia, nieswoistych zakażeń górnych dróg oddechowych i ostrego zapalenia oskrzeli, czyli chorób głównie wirusowych.

Podsumowując, zmniejsza się stosowanie antybiotyków, ale lekarze coraz częściej wybierają leki o szerokim spektrum działania.

Opracowane na podstawie: Annals of Internal Medicine / 2003-04-01