Stres w zawodzie lekarza

J Firth-Cozens – Doctors, their wellbeing, and their stress BMJ 2003;326:670
Artykuł redakcyjny BMJ poświęcono stresowi w pracy lekarzy. W Wielkiej Brytanii problemowi temu poświęcono wiele badań w ostatnich 20 latach. Wykazały one, że stres i depresja towarzyszą lekarzom znacznie częściej niż przedstawicielom innych zawodów. Ciągłe napięcie zgłasza około 28% lekarzy i około 18% ogólnej populacji pracujących.

Zainteresowanie tym zjawiskiem nasiliło się po opublikowaniu danych na temat kosztów, nie tylko finansowych, związanych z wykonywaniem zawodu w warunkach stresu. Niezadowolony, spięty, niespokojny lekarz nie sprawuje właściwej opieki nad chorym, popełnia więcej błędów.

Przyczyny napięć i związanych z nimi problemów mają swoje źródło zarówno w psychice jak i w warunkach pracy. Eliminacja czynników stresogennych takich jak: brak snu, niewłaściwa komunikacja i organizacja pracy w zespole, mogą przyczynić się do poprawy warunków pracy. Uruchomienie bezpłatnych telefonów zaufania, porady i wsparcie psychoterapeutyczne również pomagają radzić sobie ze stresem.

Działania na rzecz ograniczenia wysokiego poziomu napięcia w pracy powinny być prowadzone stale. Sprawnie działające zespoły lekarzy, indywidualne treningi, doradztwo w dziedzinie rozwoju naukowego, stała edukacja mogą stać się prewencją pierwotną. Zdaniem autorki artykułu istotna jest świadomość, że stres jest nieodłącznym towarzyszem pracy lekarza, a umiejętność jego opanowania – częścią procesu leczenia.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2003-03-29