Kofeina i nikotyna a choroba Parkinsona

Christopher Martyn i Chris Gale – Tobacco, coffee, and Parkinson`s disease BMJ 2003;326:562
Choroba Parkinsona należy do nielicznych schorzeń występujących rzadziej u osób palących. Obserwację tę, dokonaną po raz pierwszy ok. 30 lat temu, potwierdza niedawna meta-analiza Hernana, która wykazała, że palenie papierosów zmniejsza ryzyko o 60% w porównaniu do osób nigdy nie palących. Wykazano, że również picie kawy może chronić przed zachorowaniem na chorobę Parkinsona. Ryzyko zachorowania u osób pijących kawę zmniejsza się o 30%.

Powyższe obserwacje zdają się sugerować, że kofeina i nikotyna mają działanie ośrodkowe i poprawiają czynność układu dopaminergicznego. Znalazło to potwierdzenie w badaniach na zwierzętach. Myszy leczone kofeiną były mniej podatne na toksyczne uszkodzenie układu dopaminergicznego. Kofeina blokuje receptor adenozynowy A2a. Receptory te zlokalizowane są w okolicach mózgu bogatych w neurony dopaminergiczne. Adenozyna zmniejsza aktywność dopaminergiczną poprzez działanie antagonistyczne pomiędzy receptorami adenozynowymi A2a, a receptorami dopaminergicznymi. Myszy z uszkodzonym receptorem adenozynowym A2a są odporne na toksyczne uszkodzenie układu dopaminergicznego. Podobne działanie wzmagające czynność dopaminergiczną wykazano na modelach zwierzęcych dla nikotyny. Palenie zmniejsza aktywność monoaminooksydazy A i B, co powoduje zmniejszenie enzymatycznego unieczynniania dopaminy.

Jeżeli potwierdziłyby się obserwacje epidemiologiczne co do działania kofeiny i nikotyny, to blokery receptora adenozynowego A2a i agoniści nikotyny mogłyby okazać się lekami nie tylko leczącymi objawy choroby Parkinsona, ale także spowalniającymi jej postęp.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2003-03-15

 

Dodaj komentarz