Znaczenie utraty masy ciała u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca

Anker S.D. i wsp – Prognostic importance of weight loss in chronic heart failure and the effect of treatment with angiotensin-converting-enzyme inhibitors: an observational study Lancet 2003;361:1077
Wyniszczenie jest powikłaniem wielu przewlekłych chorób. Istnieją doniesienia potwierdzające, że w przypadku przewlekłej niewydolności serca (CHF) pogarsza ono rokowanie niezależnie od innych czynników ryzyka.

Aby ustalić częstość utraty masy ciała w przebiegu CHF, zależność pomiędzy stopniem utraty masy ciała a śmiertelnością oraz wpływ inhibitorów angiotensyny na utratę masy ciała, przeanalizowano dane 1929 chorych z niewydolnością serca (uczestników badania SOLVD). Kryteriami włączenia były: brak obrzęków na początku badania oraz czas przeżycia co najmniej 4 miesiące od randomizacji.

Średni czas obserwacji wynosił 35 miesięcy. Wyznaczono przedziały procentowej utraty masy ciała w stosunku do masy ciała wyjściowej (5%, 7.5%, 10%,15% [a priori] oraz 6% [post hoc]).

U 817 (42%) zaobserwowano 5% lub większą utratę masy ciała. W ósmym miesiącu obserwacji chorzy z utratą masy ciała w każdym z przedziałów mieli gorsze wyniki przeżywalności, po uwzględnieniu wieku, płci, grupy NYHA, frakcji wyrzutowej i stosowanego leczenia. Spadek masy ciała o co najmniej 6% był najsilniejszym predyktorem zwiększonej umieralności (iloraz szans 2.1, p<0.0001). Stosowanie inhibitora ACE zmniejszało ryzyko utraty masy ciała.

Zdaniem autorów zmniejszenie masy ciała w przebiegu niewydolności serca o 6% lub więcej jest podstawą rozpoznania wyniszczenia.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2003-03-29

 

Dodaj komentarz