Częstość ciężkiej hipoglikemii w cukrzycy typu 1 i 2

G.P. Leese i wsp. – Frequency of severe hypoglycemia requiring emergency treatment in type 1 and type 2 diabetes Diabetes Care 2003;26:1176
Ciężka hipoglikemia wymagająca interwencji osób trzecich, według różnych szacunków dotyczy rocznie 30% chorych na cukrzycę typu 1 i występuje z częstością 1-1,6 epizodów/pacjenta/rok.

Autorzy prezentowanej pracy, opierając się na rejestrze wszystkich chorych z cukrzycą typu 1 i typu 2 w Tayside w Szkocji, ocenili częstość ciężkiej hipoglikemii w czasie 12-miesięcznej obserwacji: od czerwca 1997 do czerwca 1998. Za definicję hipoglikemii przyjęto stężenie < 3,5 mmol/l oraz konieczność podania glukozy bądź glukagonu. Rejestr objął 977 chorych z cukrzycą typu 1 i 7768 z cukrzycą typu 2. Analizowano interwencje karetek z zespołem paramedyków, pomoc lekarzy opieki podstawowej, wizyty w oddziałach pomocy doraźnej i hospitalizacje.

Odnotowano 244 epizody ciężkiej hipoglikemii u 160 pacjentów. W ciągu roku ciężka hipoglikemia wystąpiła u 7,1% chorych na cukrzycę typu 1, u 7,3% chorych z cukrzycą typu 2 leczonych insuliną, u 0,8% pacjentów z cukrzycą typu 2 leczonych lekami doustnymi. 28% wszystkich epizodów ciężkiej hipoglikemii wymagało hospitalizacji. W całej grupie chorych na cukrzycę ryzyko wystąpienia hipoglikemii rosło wraz z wiekiem badanych, czasem trwania cukrzycy, niższym statusem społeczno-ekonomicznym.

Autorzy podkreślają, że częstość hipoglikemii w cukrzycy typu 2 leczonej insuliną jest podobna do częstości hipoglikemii w cukrzycy typu 1. W strukturze kosztów główne obciążenie finansowe stanowiły hospitalizacje z powodu hipoglikemii. Oceniono, że w Wielkiej Brytanii bezpośrednie koszty leczenia ciężkiej hipoglikemii sięgają 13 milionów funtów.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2003-04-16

Dodaj komentarz