Depresja a choroba wieńcowa: czas przejść od obserwacji do badań

F. Lesperance, N. Frasure-Smith – Depression and coronary artery disease: time to move from observation to trials CMAJ 2003;168:570
Wiadomo, iż depresja często występuje u pacjentów kardiologicznych. Jeden na trzech chorych hospitalizowanych z powodu choroby wieńcowej prezentuje objawy depresji o różnym stopniu nasilenia. Szczególnie dotyczy to pacjentów: po zawale serca, z niestabilną chorobą wieńcową, z objawami niewydolności serca i po operacji wszczepienia pomostów aortalno-wieńcowych.

W ostatniej dekadzie pojawiło się wiele doniesień sugerujących, że depresja jest niezależnym czynnikiem ryzyka zgonu w grupie chorych z rozpoznaną chorobą wieńcową, podobnie jak palenie papierosów, nadciśnienie tętnicze czy cukrzyca. Jedna z hipotez na temat etiologii depresji sugeruje naczyniowy charakter choroby. Zmiany naczyń mózgowych w przypadku depresji i naczyń wieńcowych w przypadku choroby niedokrwiennej serca, mogą łączyć te same procesy patologiczne.

Zdaniem autorów artykułu, z uwagi na częstość występowania problemu i coraz liczniejsze dowody potwierdzające tezę, że depresja zwiększa śmiertelność w tej grupie chorych, konieczne jest przeprowadzenie dużych badań klinicznych. Aby ocenić wpływ leczenia przeciwdepresyjnego na rokowanie w chorobie wieńcowej odpowiednio zaprojektowana próba o wystarczającej sile statystycznej powinna objąć co najmniej 6000 pacjentów.

Opracowane na podstawie: Canadian Medical Associaton Journal / 2003-03-04