Współwystępowanie depresji i astmy

Robert D. Goldney i wsp – Asthma symptoms associated with depression and lower quality of life: a population survey MJA 2003;178:437
W ostatnich latach obserwuje się wzrost zapadalności na astmę w krajach rozwiniętych. Z uwagi na znaczną chorobowość i śmiertelność związaną z astmą, następstwa społeczne i ekonomiczne tej choroby są porównywalne do następstw chorób układu krążenia. W dotychczasowych badaniach wielokrotnie wskazywano na związek pomiędzy astmą a objawami depresyjnymi. W większości były to prace na grupach osób leczonych ambulatoryjnie lub hospitalizowanych z powodu astmy. Taki dobór grup badanych uniemożliwiał sformułowanie wniosków dotyczących skali zjawiska w ogólnej populacji.

Przełomem okazała się praca autorów australijskich, którzy w reprezentatywnej próbce ogólnej populacji tego kraju oceniali częstość astmy oraz zależność pomiędzy wykładnikami ciężkości astmy – objawami nocnymi, świszczącym oddechem w godzinach rannych, liczbą hospitalizacji z powodu choroby, zapotrzebowaniem na leki profilaktyczne i liczbą dni niezdolności do pracy z powodu astmy – a depresją i obniżoną jakością życia.

Objawy astmy stwierdzono u 9.9% spośród 3010 badanych osób powyżej 15 roku życia. Duszność, budzenie się w nocy z powodu objawów astmy oraz świszczący oddech w godzinach rannych, były czynnikami znacząco wiążącymi się z występowaniem dużej depresji. U osób z tymi objawami obserwowano również obniżenie wskaźników jakości życia.

Podsumowując, depresja jest istotnym problemem klinicznym w ciężkiej astmie i może wpływać na skuteczność jej leczenia. Pytania o objawy wskazujące na depresję powinny być integralną częścią badania podmiotowego u chorych z astmą. Zdaniem autorów skuteczne leczenie przeciwdepresyjne może poprawić kontrolę astmy.

Opracowane na podstawie: Medical Journal of Australia / 2003-05-28