Współmałżonkowie – czy zwiększone ryzyko cukrzycy?

A. Khan, S.S. Lasker i T.A Chowdhury – Are spouses of patients with type 2 diabetes at increased risk of developing diabetes? Diabetes Care 2003;26:710
Cukrzyca typu 2 to choroba uwarunkowana genetycznie i środowiskowo. Czy jeżeli jeden ze współmałżonków choruje na cukrzycę typu 2, to drugi narażony jest na zwiększone ryzyko tej choroby? Odpowiedzi na to pytanie autorzy badania szukali oceniając częstość zaburzeń metabolizmu glukozy u współmałżonków pacjentów poradni diabetologicznej. Grupę kontrolną stanowiły wylosowane małżeństwa, u których podczas badania kwalifikacyjnego u wybranego współmałżonka nie stwierdzono zaburzeń metabolizmu glukozy.

Porównano 245 współmałżonków chorych na cukrzycę i 234 współmałżonków osób bez cukrzycy. Stwierdzono, że częstość upośledzonej tolerancji glukozy i cukrzycy typu 2 jest istotnie większa w pierwszej grupie niż drugiej, odpowiednio: 19,1% i 9,4%. Ponadto małżonków pacjentów chorych na cukrzycę charakteryzowały: wyższy wskaźnik masy ciała, wyższe stężenia trójglicerydów oraz trend w kierunku podwyższonych wartości ciśnienia tętniczego.

W wieloczynnikowej analizie statystycznej (w której uwzględniono wiek i BMI) współczynniki ryzyka wystąpienia cukrzycy typu 2 lub upośledzonej tolerancji glukozy u współmałżonka pacjenta z cukrzycą typu 2, wynosiły odpowiednio: 2,11 i 2,32.

W dyskusji na temat podstaw obserwowanej zależności autorzy podkreślają: wspólny dla małżonków tryb życia, sposób odżywiania, stopień aktywności fizycznej oraz podobieństwo psychofizyczne partnerów życiowych. W analizach epidemiologicznych zwiększone ryzyko u współmałżonków stwierdzono także dla innych chorób: depresji, astmy, nadciśnienia tętniczego, choroby wrzodowej, hiperlipidemii.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2003-03-17