Poprawa leczenia choroby wieńcowej w latach 1983-1997 – przykład Finlandii

Veikko Salomaa i wsp – Trends in coronary events in Finland during 1983-1997; the FINAMI study Eur Heart J 2003;24:311
Rozwój kardiologii interwencyjnej oraz prewencji pierwotnej i wtórnej w chorobie wieńcowej (IHD) poprawił rokowanie chorych w ostatnich 20 latach XX wieku. Pomimo to, w wielu krajach IHD wciąż pozostaje główną przyczyną zgonów i hospitalizacji. Monitorowanie trendów zapadalności na IHD i jej powikłań powinno określać dalsze kierunki poprawy leczenia.

Celem fińskiego populacyjnego badania FINAMI była ocena 15-letnich trendów w częstości hospitalizacji, zgonów i sposobie leczenia chorych w wieku 35-64 lat z IHD. Badaniem objęto wybrane regiony kraju.

W okresie 1983-1997 stwierdzono ponad 6,5 tysiąca epizodów wieńcowych u mężczyzn i blisko 1800 u kobiet. Obserwowano stałą tendencję do zmniejszania się częstości zgonów z powodu IHD u mężczyzn i kobiet (odpowiednio o 6,4% i 7% na rok). Częstość pierwszych epizodów malała w nieco mniejszym stopniu (o ok. 4% rocznie). Śmiertelność 28 dniowa zmniejszyła się o 1,3% u mężczyzn i 3,1% u kobiet rocznie, ok. 70% zgonów wystąpiło poza szpitalem.

W latach 1992-97 zaobserwowano znaczącą poprawę w stosowaniu leczenia reperfuzyjnego, aspiryny, beta-adrenolityków, inhibitorów konwertazy i leków hipolipemizujących.

Zdaniem autorów, badanie potwierdziło istotną redukcję powikłań z powodu IHD oraz istotny wpływ prewencji pierwotnej i wtórnej na poprawę rokowania chorych z przewlekłą IHD w populacji fińskiej. Zmniejszenie śmiertelności wczesnej było niższe co oznacza, że wpływ poprawy w zakresie opieki w stanach ostrych był mniej znaczący.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 2003-02-15