Cukrzyca typu 2-konieczność prewencji

F. Vinicor, B. Bowman i M. Engelgau – Diabetes: prevention needed Lancet 2003;361:544
Komentarz w piśmie „Lancet” poświęcony jest zapobieganiu cukrzycy typu 2. Dane epidemiologiczne jednoznacznie wskazują na narastającą „epidemię” cukrzycy. Równolegle rośnie ilość zgonów, które można przyczynowo przypisać cukrzycy. Powoduje to konieczność dostosowania świadczeń systemów ochrony zdrowia do rosnących w tym zakresie potrzeb.

Niedawno przeprowadzone badania w Australii wykazały, że w ostatnich dwóch dekadach częstość cukrzycy uległa podwojeniu. Połowa przypadków cukrzycy pozostawała nie wykryta, a częstość choroby w populacji osób dorosłych wyniosła 7,4%. W grupie osób >75 roku życia częstość cukrzycy oceniono nawet na 23%.

Do zaburzeń metabolizmu glukozy zaliczyć można również upośledzoną tolerancję glukozy (IGT) i nieprawidłową glikemię na czczo (IFG), nazywane potocznie stanami przedcukrzycowymi. Są one czynnikami ryzyka nie tylko cukrzycy typu 2, ale również chorób układu krążenia. Częstość stanów przedcukrzycowych w Australii oceniono na 16,4% i odsetek ten wykazuje tendencję rosnącą.

Oznacza to jednocześnie, że „epidemia” cukrzycy będzie się rozwijać, a obciążenia związane z tą chorobą wzrosną. W innych krajach rozwiniętych dane epidemiologiczne przedstawiają się podobnie.

Udowodniono skuteczność prewencji cukrzycy typu 2 w grupie chorych z upośledzoną tolerancją glukozy. Modyfikacja stylu życia polegająca na zwiększeniu aktywności fizycznej i redukcji masy ciała zmniejszała ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 o ponad 50%. Wprowadzenie badań skriningowych w kierunku stanów przedcukrzycowych oraz skuteczne programy prewencyjne u osób zagrożonych rozwojem cukrzycy zapewnią społeczeństwu zwrot kosztów poniesionych na związane z tym działania.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2003-02-15