Zalecenia lekarskie a ich wypełnianie przez chorych

Marshall Marinker i Joanne Shaw – Not to be taken as directed BMJ 2003;326:348
Jeśli podjęta terapia nie przynosi spodziewanych efektów lekarz zazwyczaj decyduje się na modyfikację dawki lub zmianę leku. Rzadko bierze pod uwagę możliwość niestosowania się chorego do zaleceń. Badania wykazują jednak, że niewypełnianie zaleceń lekarza stanowi istotny problem terapeutyczny – szacuje się, że w chorobach przewlekłych połowa przepisanych leków nie jest przyjmowana w sposób zalecony.

Chory może to czynić świadomie lub nieświadomie. Na postępowanie chorego ma wpływ zakres informacji przekazanych przez lekarza, poglądy chorego na określone leki i na medycynę w ogóle, stopień ingerencji leczenia w jego tryb życia, stan zdrowia psychicznego i fizycznego, czy brak koniecznej opieki osób trzecich.

Brytyjskie Ministerstwo Zdrowia powołało grupę ekspertów klinicznych, naukowych, z zakresu opieki społecznej, z przemysłu farmaceutycznego i reprezentantów grup chorych, celem opracowania i wdrożenia nowego modelu relacji lekarz-chory. Model ten nazwano „concordance” czyli uzgodnienie terapii między lekarzem a chorym.

Uznano, że w przypadku braku porozumienia między lekarzem a chorym co do sposobu leczenia – zdanie chorego może mieć istotniejsze znaczenie, ponieważ implikuje jego stosowanie się do zaleceń. Należy dążyć do uzyskania zgody między stanowiskiem chorego i zasadami prawidłowego leczenia zgodnego z wynikami badań.

Obopólne poszanowanie stanowisk, zarówno opinii lekarza wynikających z jego najlepszej wiedzy, jak i poglądów chorego, ułatwi osiągnięcie porozumienia w relacji lekarz-chory. Tego typu podejście powinno przyczynić się do zwiększenia skuteczności leczenia.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2003-02-15