Cukrzyca typu 2 u osób młodych

Imad M. El-Kebbi i wsp – Association of younger age with poor glycemic control and obesity in urban African Americans with type 2 diabetes Arch Intern Med 2003;163:69
Cukrzycę typu 2 coraz częściej rozpoznaje się u osób poniżej 20 roku życia. Chorobowość w tej grupie wiekowej w niektórych grupach etnicznych i rejonach USA wzrosła w latach 1982-1994 nawet 10-krotnie. Prezentowana praca przedstawia doświadczenia ośrodka diabetologicznego Grady Diabetic Clinic w Atlancie.

Retrospektywnej analizie poddano 2539 pacjentów z cukrzycą (w 90% rasy czarnej) obserwowanych podczas leczenia w ośrodku przez 5-12 miesięcy, w latach 1991-98. W badanej populacji chorych wyodrębniono 4 kategorie wiekowe: <30 roku życia, 30-49 lat, 50-69 lat i >60 roku życia. Najmłodsi stanowili 2,5% badanych.

Częstość otyłości malała wraz z wiekiem, wynosząc dla badanych grup wiekowych odpowiednio: 77%, 63%, 53% i 40% (p<001). Poziomy hemoglobiny glukozylowanej HbA1c w badaniu początkowym malały z wiekiem wynosząc odpowiednio: 9,9%, 9,5%, 9,2% i 8,8% (p<0,001).

Po 5-12 miesiącach terapii we wszystkich grupach wiekowych odnotowano poprawę kontroli metabolicznej. Spadek HbA1c w grupie najmłodszej był najmniejszy, a w najstarszej największy i wyniósł dla 4 badanych grup odpowiednio: 0,9%, 1,1%, 1,1% i 1,3%.

W analizie wieloczynnikowej wskaźnikami, które wiązały się z gorszą kontrolą stężeń glukozy były: młodszy wiek, dłuższy czas trwania cukrzycy, wyższe BMI, rzadsze wizyty, leczenie insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi.

Zdaniem autorów, osoby młode z cukrzycą typu 2 stanowią grupę o potencjalnie gorszym przebiegu cukrzycy i gorszym wyrównaniu metabolicznym. Sytuacja ta wymaga intensyfikacji dotychczasowej terapii hipoglikemicznej i zwiększenia częstotliwości wizyt. Istnieje potrzeba wprowadzenia w szkołach programów edukacyjnych dotyczących prawidłowej diety i stylu życia oraz działań zwiększających świadomość zagrożenia cukrzycą.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2003-01-13