Otyłość a długość życia

Kevin R. Fontaine i wsp – Years of life lost due to obesity JAMA 2003;289:187
Wiele analiz wskazuje na istotny wpływ otyłości na zwiększoną zapadalność na choroby układu sercowo-naczyniowego, cukrzycę, nowotwory i inne choroby cywilizacyjne. Dane na temat szkodliwego wpływu otyłości przedstawiano z reguły w postaci jej kosztów medycznych, wskaźników śmiertelności w porównaniu do osób nieotyłych lub rocznej ilości zgonów przypisywanych otyłości.

Zdaniem autorów opublikowanej w JAMA pracy, bardziej przemawiające dla osób zagrożonych niż wskaźniki populacyjne może być określenie wpływu otyłości na czas życia. Jednym z podstawowych kryteriów przydatnych w szerokiej edukacji prozdrowotnej, jest wskaźnik utraconych lat życia (year of life lost = YLL), oceniany na podstawie różnicy lat przewidywanego życia u osoby z danym poziomem otyłości w stosunku do lat życia przewidywanych u osoby bez otyłości.

Wykonano szczegółową analizę danych epidemiologicznych 23 tysięcy osób włączonych do długoterminowych, amerykańskich badań obserwacyjnych. Oceniano YLL dla osób w wieku 18-85 lat, za wartość referencyjną uznano BMI=24. Wykazano istotne różnice w zakresie YLL i wartości BMI w różnych populacjach.

Optymalnym BMI dla rasy białej jest przedział 23-25, a dla rasy czarnej 23-30. U kobiet i mężczyzn rasy białej w wieku 20-30 lat ze wskaźnikiem BMI>45, wskaźnik YYL (skrócenie życia) wynosił odpowiednio: 8 i 13 lat. U otyłych osób rasy czarnej powyżej 60 roku życia otyłość nie miała istotnego wpływu na skrócenie życia. Maksymalny wskaźnik YYL wykazano dla młodych mężczyzn rasy czarnej z BMI>45.

Ogółem, znaczna otyłość może skrócić życie o 13% u kobiet i 22% u mężczyzn. Badanie potwierdza istotny wpływ otyłości na skrócenie długości życia, w szczególności u osób młodych. Wyniki badania pozwalają na wyznaczenie YYL i stosowanie tego wskaźnika w profilaktyce chorób cywilizacyjnych i edukacji prozdrowotnej.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2003-01-08