Otępienie u osób z cukrzycą

M. W. J. Strachan, B. M. Frier i I. J. Deary – Type 2 diabetes and cognitive impairment Diabet Med 2003;20:1
W sytuacji narastającej epidemii cukrzycy typu 2, poza klasycznymi powikłaniami tej choroby coraz powszechniej dostrzegany jest jej niekorzystny wpływ na funkcje ośrodkowego układu nerwowego.

W badaniu the Epidemiology of Vascular Ageing Study w 4-letniej obserwacji stwierdzono, że cukrzyca dwukrotnie zwiększa ryzyko narastania cech otępiennych. W ramach programu Study of Osteoporotic Fractures w trakcie 4 lat obserwacji 10 000 kobiet, cukrzyca zwiększała o 74% ryzyko pogorszenia funkcji poznawczych. Również w Atherosclerosis Risk in Communities (ARIC) Study, u 11000 osób badanych przez 6 lat potwierdzono, że cukrzyca jest czynnikiem ryzyka upośledzenia funkcji poznawczych. W pracy Zuphtena cukrzyca pogarszała wyniki testu Mini Mental State Examination, jeżeli równocześnie w badaniach genetycznych stwierdzano obecność allelu dla apoliporoteiny E4.

Istotnym mechanizmem powodującym rozwój otępienia w cukrzycy jest naczyniopochodne uszkodzenie OUN, a współczynnik ryzyka tego powikłania mieści się w zakresie 1,5-2,8. Wykazano również (Rotterdam i Hisayama), że cukrzyca dwukrotnie zwiększa ryzyko rozwoju otępienia typu Alzheimera.

Do czynników mających decydujący wpływ na otępienie u chorych z zaburzeniami metabolizmu glukozy zaliczyć można: powikłania o charakterze makroangiopati, nadciśnienie tętnicze, a także mikroangiopatię, hiperglikemię, hiperinsulinemię oraz wzrost stężenia glikokorytkoidów.

Działania profilaktyczne polegają przede wszystkim na zwalczaniu czynników sprzyjających makroangiopatii: na leczeniu hiperglikemii, nadciśnienia tętniczego, hipercholesterolemii, insulinooporności.

Zdaniem autorów artykułu, starzenie się społeczeństw i rosnąca zapadalność na cukrzycę sprawiają, że niezbędne są kolejne badania nad rozpowszechnieniem, etiologią, leczeniem i prewencją otępienia u chorych na cukrzycę.

Opracowane na podstawie: Diabetic Medicine / 2003-01-20