Poradnie prewencji wtórnej choroby wieńcowej – badanie ze Szkocji

Peter Murchie i wsp – Secondary prevention clinics for coronary heart disease: four year follow up of randomised controlled trial of primary care BMJ 2003;326:84
Udowodniono, że zalecenia prewencji wtórnej mają istotny wpływ na redukcję powikłań w chorobie wieńcowej, jednak ich wprowadzenie do praktyki napotyka na duże trudności. Zgodnie z niedawną meta-analizą, zorganizowane programy wieloskładnikowej interwencji poprawiają przestrzeganie zaleceń prewencji i zmniejszają hospitalizację, jednak ze względu na zbyt krótki okres obserwacji (1 rok), nie wykazano ich wpływu na rokowanie.

W 19 przychodniach w Szkocji przeprowadzono czteroletnie randomizowane badanie, oceniające znaczenie wyspecjalizowanych poradni prewencji wtórnej choroby wieńcowej (PPW). Do badania włączono ponad 1300 chorych z rozpoznaniem choroby wieńcowej (bez chorób terminalnych i demencji), leczonych przez lekarzy rejonowych. Połowa z chorych była konsultowana regularnie w PPW, gdzie modyfikowano leczenie farmakologiczne zgodnie z aktualnymi zaleceniami a personel pomocniczy prowadził intensywną promocję zachowań prozdrowotnych. Oceniono stosowanie zaleceń prewencji wtórnej oraz występowanie zgonów sercowych i zawałów serca.

U chorych konsultowanych w PPW po roku stwierdzono istotną poprawę w zakresie stosowania aspiryny, kontroli ciśnienia tętniczego, redukcji hiperlipidemii oraz przestrzegania odpowiedniej diety. W całym okresie badania, w analizie z uwzględnieniem różnych zmiennych, leczenie w PPW wiązało się z 25% redukcją zgonów i 24% redukcją zawałów serca.

W opinii autorów, prowadzone przez pielęgniarki poradnie edukacyjne dla chorych z chorobą wieńcową wpływają istotnie na stosowanie zaleceń prewencji wtórnej i poprawę rokowania. Wskazuje to na potrzebę upowszechnienia tej metody opieki ambulatoryjnej bezpośrednio po rozpoznaniu choroby wieńcowej.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2003-01-11