Lipidogram a ryzyko powikłań wieńcowych w cukrzycy typu 2 – badanie The Strong Heart Study

Weiquan Lu i wsp – Non-HDL cholesterol as a predictor of cardiovascular disease in type 2 diabetes Diabetes Care 2003;26:16
Aktualne standardy leczenia zaburzeń lipidowych (Adult Treatment Panel III) zalecają stosowanie wskaźnika cholesterolu całkowitego pomniejszonego o frakcję HDL (tzw.non-HDL- cholesterol) u chorych z zespołem metabolicznym lub cukrzycą.

Celem analizy The Strong Heart Study była ocena wartości rokowniczej lipidogramu w długoterminowej ocenie ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u chorych z cukrzycą. Do analizy włączono dane ponad 2 tysięcy amerykańskich Indian z cukrzycą, którzy nie mieli rozpoznanej choroby wieńcowej w chwili włączenia do badania.

Analiza wieloczynnikowa 9-letniej obserwacji potwierdziła, że non-HDL-cholesterol jest najistotniejszym wskaźnikiem lipidogramu w przewidywaniu incydentów sercowo-naczyniowych, niezależnie od stężenia trójglicerydów. Wartości non-HDL-cholesterol w najwyższym tercylu badanej populacji związane były z 2,2- i ,1,8-krotnie wyższym ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych u mężczyzn i kobiet. Non-HDL cholesterol miał wyższą wartość rokowniczą od LDL-cholesterolu oraz wskaźnika cholesterolu całkowitego/HDL-cholesterolu u kobiet.

Zgodnie z aktualnymi standardami, celem leczenia zaburzeń lipidowych w cukrzycy powinno być obniżenie non-HDL-cholesterolu do poziomu <130 mg/dl. W przedstawianym badaniu osoby bez choroby wieńcowej z cukrzycą i stężeniem non-HDL-cholesterol < 130 mg/dl miały 2-krotnie mniej incydentów sercowo-naczyniowych od osób z non-HDL-cholesterolem powyżej 160 mg/dl.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2003-01-14