Prawastatyna w prewencji powikłań sercowo-naczyniowych – wyniki ALLHAT-LLT

ALLHAT Collaborative Research Group – Major outcomes in moderately hypercholesterolemic, hypertensive patients randomized to pravastatin vs usual care JAMA 2002;288:2998
W połowie lat 90-tych brak było długoterminowych badań dotyczących skuteczności terapii statynami w zróżnicowanej populacji chorych z nadciśnieniem tętniczym.

Do ramienia leczenia dyslipidemi (Lipid Lowering Trial, LLT) badania ALLHAT włączono ponad 10 tysięcy chorych powyżej 55 roku życia, z umiarkowanym nadciśnieniem, umiarkowaną dyslipidemią (TG < 350 mg/dL oraz LDL=120-189 mg/dL lub LDL=100-129 mg/dL u chorych z rozpoznaną chorobą wieńcową) i co najmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka choroby wieńcowej.

Chorych leczonych w poradniach ambulatoryjnych randomizowano do terapii prawastatyną (40 mg na dobę) lub do zwykłej opieki lekarskiej w grupie kontrolnej (bez podwójnie ślepej próby). W średnio 5-letniej obserwacji, w grupie leczonej prawastatyną stwierdzono redukcję cholesterolu całkowitego o 17%, a frakcji LDL o 28%. Bezwzględna różnica w redukcji cholesterolu całkowitego i frakcji LDL pomiędzy grupą leczoną prawastatyną i w zwykłych warunkach, wyniosła odpowiednio: 10 % i 17%.

Stwierdzono brak różnicy w przeżywalności i częstości powikłań choroby wieńcowej między obu grupami, niezależnie od wyboru jednej z 4 strategii leczenia nadciśnienia tętniczego (chlortalidon, amlodypina, lizinopryl, doksazosyna), którym poddawano chorych w badaniu ALLHAT.

W przeciwieństwie do badania HPS, analiza badania ALLHAT-LLT nie potwierdziła skuteczności terapii statyną w redukcji powikłań sercowo-naczyniowych. Autorzy łączą to z brakiem podwójnie ślepej próby, słabą siłą statystyczną badania, a także częstszym stosowaniem statyn w zwykłej opiece ambulatoryjnej (a przez to w grupie kontrolnej), po opublikowaniu w latach 90-tych wyników dużych badań „statynowych”.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2002-12-18