Zmniejszenie częstości pozaszpitalnych przypadków nagłego zatrzymania krążenia związanych z chorobą wieńcową

Leonard A. Cobb i wsp – Changing incidence of out-of-hospital ventricular fibrillation, 1980-2000 JAMA 2002;288:3008
Wyniki badań europejskich (z Finlandii i Szwecji) wskazują na to, że w ostatnich dwóch dekadach ubiegłego stulecia zmniejszała się liczba pozaszpitalnych przypadków migotania komór. Jest prawdopodobne, że obserwowany trend odzwierciedla spadek śmiertelności z powodu choroby wieńcowej w tych krajach.

Autorzy z Seattle podjęli próbę oceny zmian w częstości występowania nagłego pozaszpitalnego zatrzymania krążenia w ich mieście w zależności od mechanizmu stwierdzonego przez zespół ratowniczy. Okres obserwacji obejmował lata 1979-2000. Oprócz zapadalności i mechanizmu zatrzymania krążenia analizowano płeć, wiek i rasę chorych.

W 2000 roku zapadalność na nagłe zatrzymanie krążenia w mechanizmie migotania komór była o 56% mniejsza niż w roku 1980 (0,38 vs 0,85/1000). Obniżenie zapadalności okazało się porównywalne u osób rasy czarnej (spadek o 54%) i białej (53%) i wyraźniej zaznaczone u mężczyzn (57%). Po uwzględnieniu wszystkich przypadków nagłego zatrzymania krążenia o etiologii przypuszczalnie sercowej stwierdzono, że częstość występowania tych zdarzeń zmniejszyła się o 43% u mężczyzn (u których była wyjściowo wysoka) i nieznamiennie statystycznie u kobiet. Analiza mechanizmów nagłego zatrzymania krążenia u kobiet wykazała, że spadek częstości migotania komór był równoważony przez wzrost częstości asystolii i rozkojarzenia elektromechanicznego.

Zdaniem autorów, rezultaty badania są zgodne z wcześniejszymi obserwacjami spadku zapadalności na pozaszpitalne, nagłe zatrzymanie krążenia w mechanizmie migotania komór w populacjach europejskich. Wyniki te odzwierciedlają obserwowane w ostatnich dekadach zmniejszenie śmiertelności z powodu choroby wieńcowej.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2003-01-18