Łagodne zaburzenia procesów poznawczych u osób starszych

Alistair Burns i Michael Zaudig – Mild cognitive impairment in older people Lancet 2002;360:1963
Łagodne zaburzenie procesów poznawczych (mild cognitive impairment) jest pojęciem wzbudzającym coraz większe zainteresowanie, przede wszystkim w aspekcie możliwości zapobiegania otępieniu. Społeczne upowszechnienie pojęcia choroby Alzheimera sprawiło, że ludzie reagują niepokojem na wszelkie, nawet niewielkie osłabienie pamięci, domagając się badań diagnostycznych i leczenia. P

ogorszenie pamięci bywa przejściowe, funkcjonalne. Powodują je: depresja, lęk i niepokój, wyczerpanie i choroby fizyczne, nadużywanie alkoholu i leków, przemęczenie. Utrwalone łagodne zaburzenia procesów poznawczych są niejednorodnym w swej dynamice stanem pośrednim między normalnym starzeniem się a demencją. Ocenia się, że rocznie od 4% do 25% osób wykazujących łagodne zaburzenia pamięci, przechodzi w stadium otępienia.

Wśród badań różnicujących, najczulsze są: wolumetryczna ocena hipokampa za pomocą rezonansu magnetycznego oraz asparginowo-kreatyninowa spektroskopia, a z testów psychologicznych – CAMCog i SISCO.

W badaniach pośmiertnych mózgu, u których za życia stwierdzano łagodne zaburzenia procesów poznawczych, występowały histopatologiczne cechy choroby Alzheimera o nasileniu upoważniającym do zmiany diagnozy. Wobec faktów przemawiających za ciągłością procesu upośledzającego funkcje poznawcze od subiektywnych skarg, poprzez łagodne zaburzenia, do choroby Alzheimera, autorzy opowiadają się za pojęciem spektrum osłabienia funkcji poznawczych.

Mimo braku na obecnym etapie dowodów efektywności leków, próbuje się stosować te same preparaty co w chorobie Alzheimera. Pozwala to uniknąć nihilizmu terapeutycznego a może okazać się celowe, zapobiegać i leczyć, zmniejszając indywidualne i społeczne koszty zaburzeń otępiennych.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2002-12-10