Nie ma bezpośredniego związku między obniżeniem i wahaniami masy ciała a śmiertelnością

S. Goya Wannamethee, A. Gerald Shaper i Mary Walker – Weight change, weight fluctuation, and mortality Arch Intern Med 2002;162:2575
Z uwagi na niewątpliwie niekorzystne następstwa zdrowotne nadwagi i otyłości, osobom z tymi problemami zaleca się obniżenie masy ciała poprzez modyfikację diety i zwiększenie aktywności fizycznej. Wyniki niektórych prospektywnych badań wskazują, że osoby, których masa ciała ulega cyklicznym zmianom (utrata na zmianę z przyrostem masy ciała) są obciążone podwyższonym ryzykiem zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych oraz niezależnie od przyczyny.

W celu zweryfikowania tych obserwacji autorzy z Londynu przeprowadzili prospektywną obserwację 5608 mężczyzn w wieku od 40 do 59 lat będących pod opieką lekarzy rodzinnych z 24 brytyjskich miast. Badano zależność pomiędzy zmianami masy ciała w okresie 12-14 lat po włączeniu do badania, a śmiertelnością w trakcie kolejnych 8 lat obserwacji.

Śmiertelność była najniższa wśród mężczyzn ze stabilną masą ciała i u tych, których masa ciała wzrosła. W porównaniu z tą grupą, względne ryzyko zgonu wśród mężczyzn, których masa ciała obniżała się lub ulegała cyklicznym zmianom (utrata-przyrost lub przyrost-utrata) wynosiło odpowiednio: 1.60, 1.50 i 1.63). Jednakże, po uwzględnieniu wcześniej występujących chorób oraz czynników ryzyka, względne ryzyko zgonu u tych mężczyzn znamiennie zmniejszyło się.

Podsumowując, nie stwierdzono bezpośredniego związku pomiędzy obniżeniem/fluktuacjami masy ciała a wzrostem śmiertelności. Podwyższone ryzyko zgonu w badanej grupie było następstwem chorób i niekorzystnych czynników związanych ze stylem życia. Działania ukierunkowane na prewencję i zwalczanie nadwagi i otyłości powinny być kontynuowane.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2002-12-23