Ropny nieżyt nosa nie jest wskazaniem do rutynowej antybiotykoterapii

Bruce Arroll i Timothy Kenealy – Antibiotics for acute purulent rhinitis. Probably effective but not routinely recommended BMJ 2002;325:1311
Około 60% wizyt lekarskich z powodu infekcji górnych dróg oddechowych kończy się wypisaniem antybiotyku. Są dowody na to, że ropna wydzielina z nosa może być objawem zwykłego przeziębienia i rzadko poddaje się antybiotykoterapii. Z kolei praktyka wskazuje, że zmiana koloru wydzieliny dwukrotnie zwiększa prawdopodobieństwo wypisania antybiotyku.

Wyniki badań na osobach dorosłych są sprzeczne. W jednym z nich, amoksycylina skracała czas trwania ropnego nieżytu nosa o 5 dni w porównaniu z placebo. W innym, amoksycylina z kwasem klawulanowym zmniejszała o 20% nasilenie objawów ropnego nieżytu nosa u osób z dodatnim posiewem plwociny na obecność najczęstszych bakterii.

Autorzy aktualnych zaleceń Centers for Disease Control and Prevention, dotyczących leczenia ropnego nieżytu nosa u dorosłych, nie zalecają stosowania antybiotyków, powołując się na badanie, w którym nie wykazano skuteczności takiego postępowania w zakażeniach górnych dróg oddechowych. Wytyczne American Academy of Pediatrics dotyczące postępowania w ropnym nieżycie nosa u dzieci nie przewidują stosowania antybiotyków, o ile objawy infekcji nie trwają dłużej niż 10-14 dni.

Pomimo potencjalnej skuteczności antybiotyków u niektórych chorych, ryzyko wytworzenia się oporności ze strony bakterii, wystąpienia działań niepożądanych oraz wysoki koszt terapii powodują, że ich rutynowe stosowanie nie jest usprawiedliwione. Tym bardziej, że ropny nieżyt nosa ma zwykle samoograniczający się przebieg. Właściwym postępowaniem jest natomiast leczenie objawowe. W niektórych sytuacjach skuteczna może być odroczona antybiotykoterapia (chory wykupuje antybiotyk w przypadku przewlekania się lub nasilenia objawów choroby).

Opracowane na podstawie: BMJ / 2002-12-07