Niewydolność serca w opiece podstawowej-badanie IMPROVEMENT

J.G.F. Cleland i wsp – Management of heart failure in primary care (the IMPROVEMENT of Heart Failure Programme): an international survey Lancet 2002;360:1631
Wyniki badań epidemiologicznych wskazują, że w Europie na niewydolność serca może chorować nawet 50 milionów osób. W większości chorzy leczeni są przez lekarzy opieki podstawowej. Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne zaktualizowało w 2001 roku wytyczne dotyczące diagnostyki i leczenia niewydolności serca. Podkreślają one m. in. znaczenie obiektywnej oceny funkcji serca przy pomocy echokardiografii, kładą też nacisk na szerokie stosowanie ACE-inhibitorów i beta-blokerów w docelowych dawkach.

Celem przeglądowego badania prowadzonego w 15 krajach Europy była ocena wiedzy lekarzy na temat niewydolności serca oraz sposobu ich postępowania w tej jednostce chorobowej. Badanie prowadzono od września 1999 roku do maja roku 2000. 1363 lekarzy dostarczyło danych dotyczących 11 062 chorych.

Ponad połowa chorych przekroczyła 70 rok życia, 45% grupy badanej stanowiły kobiety. Badanie echokardiograficzne wykonano u 82% chorych (69% w Polsce; od 63% w Turcji do 96% we Francji). Jednocześnie jednak tylko 10% holenderskich i 19% polskich lekarzy opieki podstawowej rutynowo zleca to badanie (65% lekarzy belgijskich i 73% francuskich). W grupie chorych z wykonanym echokardiogramem połowa (51%) miała dysfunkcję skurczową lewej komory serca.

Inhbitory ACE otrzymywało 60% chorych (65% w Polsce), beta-blokery – 34% (34% w Polsce), a tylko 20% chorych oba leki razem (21% w Polsce). Stosowane przez lekarzy opieki podstawowej dawki leków stanowiły około 50% dawek docelowych, sugerowanych we wskazówkach Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego.

Wśród ACE-inhibitorów, odsetek chorych przyjmujących dawki docelowe wahał się od ok. 30% (kaptopryl) do ok. 90% (peryndopryl).

Zdaniem autorów, większość chorych z niewydolnością serca jest prawidłowo diagnozowanych natomiast leczenie często nie jest optymalne. Znaczące różnice pomiędzy wiedzą lekarzy a stosowanym przez nich w praktyce leczeniem wskazują na potrzebę poprawy organizacji opieki zdrowotej.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2002-11-23