Przemijający incydent niedokrwienny mózgu – propozycja nowej definicji

TIA Working Group – Transient ischemic attack – proposal for a new definition N Engl J Med 2002;347:1713
Według klasycznej definicji, przemijający incydent niedokrwienny mózgu (Transient Ischemic Attack-TIA) to nagły, ogniskowy deficyt neurologiczny, utrzymujący się przez mniej niż 24 godziny, o prawdopodobnej etiologii naczyniowej, ograniczony do obszaru mózgu lub oka zaopatrywanego przez wybraną tętnicę. Definicja zakłada, że objawy TIA są przemijające i nie dochodzi do trwałego uszkodzenia mózgu. Granicę 24 godzin, pozwalającą odróżnić TIA od udaru, zaproponował w 1964 roku Marshall pomimo, iż u 3/4 badanych przez niego chorych dolegliwości ustępowały w czasie krótszym niż 1 godzina.

Pierwotne założenie, że objawy kliniczne ustępujące w ciągu 24 godzin nie wiążą się z występowaniem zawałów mózgu, okazało się niesłuszne. Tomografia komputerowa wykazała obecność zawału u 15% – 20% badanych. W badaniach techniką rezonansu magnetycznego niedokrwienne uszkodzenie mózgu obserwowano u ponad połowy osób z TIA.

W próbie National Institute of Neurologicals Disorders and Stroke wykazano, że do pełnego wyzdrowienia dochodzi tylko u 2% chorych, u których zaburzenia neurologiczne nie ustępują całkowicie w ciągu 1 godziny lub nie ulegają znaczącej poprawie w ciągu 3 godzin. Przyjęcie granicy 24 godzin może prowadzić do opóźnienia diagnostyki i istotnego ograniczenia możliwości zastosowania leczenia fibrynolitycznego u wybranych chorych z udarem mózgowym (leczenie skuteczne w ciągu pierwszych 180 minut od początku objawów).

Autorzy proponują więc nową definicję: TIA to krótki epizod zaburzeń neurologicznych, typowo utrzymujących się przez mniej niż 1 godzinę i bez objawów zawału mózgu (w badaniach obrazowych).

Opracowane na podstawie: NEJM / 2002-11-21