Wartość rokownicza częstości rytmu serca u starszych osób z nadciśnieniem skurczowym

P. Palatini i wsp – Predictive value of clinic and ambulatory heart rate for mortality in elderly subjects with systolic hypertension Arch Inter Med 2002;162:2313
Przyspieszony rytm serca jest istotnym czynnikiem ryzyka zgonu z powodu chorób układu krążenia i przyczyn pozasercowych. Taką zależność wykazano w populacji normotensyjnej.

Celem badania była weryfikacja hipotezy, że rytm serca, mierzony ambulatoryjnie oraz w szpitalu, koreluje z umieralnością sercowo-naczyniową oraz całkowitą w populacji starszych osób z nadciśnieniem skurczowym. Do badania włączono 4682 osoby w wieku > 59 lat, z izolowanym nadciśnieniem skurczowym (ciśnienie skurczowe > 160 mm Hg, a rozkurczowe < 95 mm Hg) – uczestników badania Syst-Eur.

Wśród 2293 pacjentów otrzymujących placebo przyspieszony rytm serca powiązany był z gorszym rokowaniem (pod względem całkowitej, jak i sercowo-naczyniowej umieralności). Pacjenci z rytmem serca > 79/min mieli 1.89 razy większe ryzyko zgonu, niż pacjenci z rytmem <= 79/min. W grupie pacjentów otrzymujących lek (nitrendypinę) powyższa zależność była słabsza.

W badaniu wykazano, że podwyższona częstość akcji serca, która prawdopodobnie odzwierciedla zwiększoną aktywność układu współczulnego (być może wtórną do braku aktywności fizycznej lub hiperinsulinemii), jest istotnym predyktorem zgonu u starszych osób z nadciśnieniem skurczowym.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2002-11-11