Nowe kryteria otyłości w populacji japońskiej

Yuji Matsuzawa i wsp – New criteria for obesity disease in Japan Circ J 2002;66:987
Narastanie „epidemii” otyłości skłania towarzystwa naukowe do poszukiwania odpowiednich definicji dla rozpoznawania „choroby otyłości” związanej z innymi, zależnymi od otyłości chorobami, takimi jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemie. Otyłość w populacji zachodniej została zdefiniowana jako wskaźnik BMI>30, podczas gdy na rokowanie w otyłości mogą mieć wpływ inne wskaźniki otyłości (powierzchnia tłuszczu brzusznego [VFA], pomiar tkanki tłuszczowej podskórnej [SFA] , obwód pasa [W], stosunek obwodu pasa do bioder [W/H], stosunek obwodu pasa do wzrostu [W/BH].

BMI>30 stwierdza się tylko w 2%-3% populacji japońskiej, w porównaniu do 10%-20% w Europie i USA. W celu właściwego zdefiniowania „choroby otyłości” w populacji japońskiej przeprowadzono badanie ponad 1100 osób w wieku 20-84 lat. Wskaźniki otyłości porównano z występowaniem hiperglikemii, nadciśnienia tętniczego i hiperlipidemii.

Stwierdzono, że BMI >25 miało najwyższą wartość diagnostyczną dla rozpoznawania „choroby otyłości”. VFA > 100 cm2 najlepiej korelowało z częstością występowania chorób metabolicznych.

Na podstawie powyższych badań Japońskie Towarzystwo Badań nad Otyłością definiuje otyłość przy BMI>25, a chorobę otyłości przy BMI>25 i występowaniu chorób związanych z otyłością (w tym chorób sercowo-naczyniowych). Dla choroby otyłości typu brzusznego przyjęto kryteria diagnostyczne: W >85 i W >90 (odpowiednio dla mężczyzn i kobiet) oraz VFA > 100 cm2 w tomografii komputerowej.

Opracowane na podstawie: Circulation Journal / 2002-11-18