Jaki test przesiewowy w zapobieganiu cukrzycy typu 2?

S.A. Saydah, D. Byrt-Holt i M.I. Harris – Projected impact of implementing the results of the diabetes prevention program in the U.S. population Diabetes Care 2002;25:1940
Badania prewencji cukrzycy typu 2 potwierdziły możliwość skutecznej profilaktyki. W Diabetes Prevention Project (DPP) redukcja masy ciała i zwiększenie aktywności fizycznej o 58% ograniczyły zachorowania na cukrzycę u osób z upośledzoną tolerancją glukozy.

Autorzy przedstawionego artykułu ocenili przydatność testów diagnostycznych do wyłaniania osób zagrożonych rozwojem cukrzycy typu 2. Punkt odniesienia stanowiły kryteria stosowane w badaniu DPP: BMI>=24 kg/m2, glikemia na czczo 95-125 mg/dl i glikemia w 2 godz. OGTT- 140-199 mg/dl.

Analizie poddano dane uzyskane podczas badania NHANES III, obejmujące reprezentatywną próbę populacji osób w wieku 40-74 lat, mieszkających w USA.

Spośród badanych, którzy nie chorowali na cukrzycę, 10,6% spełniało warunki programu DPP (zgodnie z wynikami DPP spośród nich 11% zachoruje w ciągu roku na cukrzycę).

Autorzy proponują przyjęcie kryterium poziomu glikemii na czczo 105-125 mg/dl i BMI>=24 kg/m2, co wykrywałoby osoby zagrożone rozwojem cukrzycy z czułością 56% i swoistością 72%. Dla HbA1c>5,5% i BMI>=24 kg/m2 powyższe wskaźniki wyniosły odpowiednio 60% i 55%. Pozytywna wartość predyktywna wynosiła dla obu metod 17-20%.

Łatwość stosowania tych kryteriów i zadowalająca czułość pozwalają wyłonić duży odsetek osób, u których skuteczne będą działania prewencyjne. Dzięki temu można efektywnie, również pod względem ekonomicznym, ograniczyć epidemię cukrzycy.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2002-11-18