Wzrasta częstość cukrzycy typu 2 u dzieci i młodzieży

Francine Ratner Kaufman – Type 2 diabetes in children and young adults: a new epidemic Clin Diabetes 2002;20:217
Ostatnia dekada ubiegłego wieku była okresem dramatycznego wzrostu częstości występowania cukrzycy typu 2 u dzieci i młodzieży w USA. W opinii F. Ratner Kaufman, przewodniczącej Amerykańskiego Towarzystwa Cukrzycowego, wzrost przybrał rozmiary epidemii.

W porównaniu z 1992 rokiem, kiedy cukrzyca typu 2 była rzadkością w młodszych grupach wiekowych, w 1999 roku stanowiła, w zależności od regionu, 8-45% wszystkich nowych przypadków tej choroby. W latach 90-tych XX wieku zapadalność i chorobowość z powodu cukrzycy typu 2 u dzieci i młodzieży zwiększyła się o 33%. „Epidemia” dotknęła głównie rdzennych mieszkańców Ameryki, a także Afroamerykanów i Latynosów.

Podobnie jak u osób dorosłych, u podłoża cukrzycy typu 2 w młodszych grupach wiekowych leży oporność na insulinę i względna niewydolność komórek beta. Od 74% do 90% dzieci z cukrzycą typu 2 ma co najmniej jednego krewnego, pierwszego lub drugiego stopnia, z cukrzycą. Znacznie częściej niż u dorosłych, bo w 60%-90% przypadków, cukrzycy typu 2 u dzieci towarzyszą zmiany skórne o typie acanthosis nigricans.

Wśród czynników ryzyka cukrzycy typu 2 wymienia się otyłość, okres dojrzewania, wewnątrzmaciczną ekspozycję na cukrzycę, siedzący tryb życia i płeć żeńską.

Nie ma jednolitych standardów leczenia. Dieta i aktywność fizyczna są w praktyce skuteczne u mniej niż 10% chorych. Pozostali wymagają stosowania leków doustnych lub insuliny.

Otyłość jest uznawana za główną przyczynę nieskuteczności leczenia i czynnik ryzyka powikłań cukrzycy. Walka z otyłością u dzieci, propagowanie aktywności fizycznej i poradnictwo dietetyczne w szkołach stanowią podstawę profilaktyki.

Opracowane na podstawie: Clinical Diabetes / 2002-10-18