Wciąż nie wiadomo jak walczyć z epidemią otyłości

David Crawford – Population strategies to prevent obesity. Only few studies attempted so far and with limited success BMJ 2002;325:728
Otyłość, niewątpliwy czynnik ryzyka wielu chorób, osiągnęła w większości rozwiniętych krajów rozmiary epidemii. Ponad połowa mieszkańców Anglii, USA i Australii to osoby z nadwagą lub otyłością.

Wiadomo, że główną rolę w patogenezie otyłości odgrywają czynniki środowiskowe: łatwy dostęp do pokarmu, popularność komputerów i telewizji, rosnąca liczba samochodów czy mała aktywność fizyczna w szkole i w pracy.

Okazuje się, że poznanie przyczyn otyłości nie gwarantuje skutecznej profilaktyki. Rozbudowa sieci chodników i dróg rowerowych, poprawa wartości informacyjnej etykiet na żywności, zmiana nawyków dietetycznych w szkołach i miejscach pracy – skuteczność tych i innych działań nie została potwierdzona w badaniach populacyjnych.

W dwóch badaniach na Amerykankach pochodzenia afrykańskiego, w których uczestniczki uczyły się analizować etykiety na żywności, obliczać zawartość tłuszczu, zmieniać wcześniej stosowane receptury oraz uczestniczyły w dyskusjach na tematy związane z otyłością, nie stwierdzono różnic pod względem indeksu masy ciała pomiędzy grupą badaną a kontrolną. W dwóch innych badaniach u dorosłych nie potwierdzono skuteczności programów edukacyjnych promujących zmiany w diecie i aktywność fizyczną w odległej profilaktyce przyrostu masy ciała. Umiarkowanie optymistyczne wnioski wynikają z jednej z prac u dzieci, w której wykazano, że ograniczenie czasu spędzanego przed telewizorem/komputerem i zwiększenie aktywności fizycznej mogą zapobiegać otyłości.

Podsumowując, wyniki nielicznych badań populacyjnych na temat prewencji otyłości nie przybliżają rozwiązania tego problemu.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2002-10-05