Nowe zalecenia dotyczące leczenia zaburzeń lipidowych (NCEP III)

Rachel S. Edelman i Gervasio A. Lamas – The new national cholesterol education program guidelines. Clinical challenges for more widespread therapy of lipids to treat and prevent coronary heart disease Arch Intern 2002;162:2033
Artykuł redakcyjny Archives of Internal Medicine poświęcony jest praktycznym implikacjom opublikowanych ostatnio nowych wskazówek National Cholesterol Education Program III (NCEP III), w których zalecono bardziej surowe normy lipidów. Dzięki temu, zwłaszcza w prewencji pierwotnej, dużo więcej osób zostało kandydatami do leczenia hypolipemizującego.

Za nieprawidłowe uznano między innymi: poziom cholesterolu HDL poniżej 40 mg/dL (poprzednio 35 mg/dL) oraz trójglicerydów powyżej 150 mg/dL (poprzednio 200 mg/dL). W związku z tym liczba osób, u których istnieją wskazania do modyfikacji stylu życia zwiększyła się Stanach Zjednoczonych z 52 do 65 milionów, a do zastosowania leków hypolipemizujących, z 13 do około 36 milionów.

We wskazówkach NCEP II dzielono chorych w zależności od tego czy przebyli incydent wieńcowy (prewencja pierwotna i wtórna), a następnie na podstawie poziomu cholesterolu całkowitego i LDL podejmowano decyzję o rozpoczęciu leczenia. W NCEP III lista incydentów sercowo-naczyniowych uległa znacznemu poszerzeniu i obejmuje między innymi: incydenty mózgowe i choroby tętnic obwodowych. Zmianie uległ również status cukrzycy, która z czynnika ryzyka stała się równoważnikiem choroby wieńcowej. Wszyscy chorzy na cukrzycę powinni więc być traktowani tak jak osoby po przebytym incydencie naczyniowym.

W starych wskazówkach istotne znaczenie przypisywano stosunkowi cholesterolu LDL do HDL, w NCEP III zwraca się uwagę, że (prawdopodobnie niezależnie od wartości) niski poziom LDL nie chroni przed ryzykiem związanym z niskim poziomem HDL i odwrotnie, wysoki poziom HDL (aż do 60 mg/dL) nie chroni przed niekorzystnymi skutkami wysokiego poziomu LDL.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2002-10-14