Wpływ palenia papierosów na powikłania po zawale serca

Thomas D. Rea i wsp – Smoking status and risk for recurrent coronary events after myocardial infarction Ann Intern Med 2002;137:494
Palenie papierosów uważane jest za jeden z najistotniejszych czynników ryzyka rozwoju miażdżycy i powikłań sercowo-naczyniowych. Zaprzestanie palenia papierosów poprawia rokowanie chorych z chorobą wieńcową. Nie jest dokładnie określone znaczenie rzucenia palenia papierosów u chorych z pierwszym zawałem serca, a niektóre badania wykazują lepsze rokowanie po zawale serca u palaczy (tzw. „smoker`s paradox”).

Do retrospektywnej, populacyjnej analizy włączono dane ponad 2619 chorych z pierwszym zawałem serca w latach 1986-1996. Do pierwszego zawału serca doszło w porównywalnych grupach u chorych nigdy nie palących, u byłych i aktywnych palaczy (po około 33%). W ciągu pierwszego roku u aktywnych palaczy stwierdzono 51% wzrost ryzyka zgonu lub powtórnego zawału serca  w stosunku do nigdy nie palących, u byłych palaczy wzrost ten wynosił 17%.

Spośród 808 aktywnych w czasie zawału palaczy około 50% rzuciło palenie w czasie hospitalizacji. Po 36 miesiącach od rzucenia palenia ryzyko powikłań było podobne jak u chorych, którzy nigdy nie palili. Ryzyko powikłań wzrastało wraz z utrzymywaniem nałogu palenia po zawale (p<0,01 dla trendu).

Badanie potwierdza istotny wpływ aktywnego palenia na zwiększenie powikłań po pierwszym zawale serca. Wykazano istotną poprawę rokowania przy rzuceniu palenia papierosów, a efekt ten jest tym większy, im wcześniej po zawale chory zaprzestał palenia. Badanie nie potwierdza występowania „smoker`s paradox”. Wyniki przekonują o potrzebie prowadzenia intensywnej edukacji i programów odwykowych dla chorych z zawałem serca palących papierosy.

Opracowane na podstawie: Annals of Internal Medicine / 2002-09-17