Zastosowanie badań kwestionariuszowych w diagnostyce depresji

Williams J i wsp – Questionnaires for detecting clinical depression in primary care have similar diagnostic accuracy ACP Journal Club 2002;137:74
Celem prezentowanej metaanalizy było sprawdzenie precyzyjności kwestionariuszy stosowanych w diagnostyce depresji. W oparciu o analizę danych z MEDLINE i specjalnego rejestru badań nad depresją (od 1970 do lipca 2000 r.) wyselekcjonowano 28 badań, w których przebadano łącznie 25 550 pacjentów.

Najważniejszymi kryteriami doboru badań były: przeprowadzenie ich w warunkach podstawowej opieki zdrowotnej, zastosowanie odpowiednich kwestionariuszy do postawienia diagnozy, postawienie diagnozy depresji w oparciu o DSM III. Kwestionariusz musiał być oceniany w przynajmniej 1 badaniu na co najmniej 100 pacjentach i musiał zawierać elementy konieczne do wykrycia depresji. Jego wypełnienie przez pacjenta nie mogło trwać dłużej niż 5 min.

Przeanalizowano następujące testy: Beck Depression Invetory, Center for Epidemiologic Studies Depression, Geriatric Depression Scale, Hopkins Symptoms Checklist, Primary Care Evaluation of Mental Disorders (PRIME-MD), PRIME-MD Patient Health Questionaire, Symptom Driven Diagnostic System Primary Care, Zung Self-Rating Depression Scale, Single Question.

Okazało się, że wszystkie wyżej wymienione testy mają zbliżoną wykrywalność epizodów dużej depresji. W krytycznym komentarzu do artykułu, Walter Reed zwraca uwagę, że o przydatności kwestionariusza do wykrywania pacjentów z dużą depresją w podstawowej opiece medycznej powinna decydować jego prostota oraz możliwość zróżnicowania stopnia nasilenia objawów. Komentator wskazuje na Primary Care Evaluation of Mental Disorders Patients Health Questionaires.

Opracowane na podstawie: APC Journal Club / 2002-09-02

 

Dodaj komentarz