Kliniczne wyzwania w leczeniu miażdżycy na przełomie stuleci.

Valentin Fuster, Roberto Corti i Juan J. Badimon – Therapeutic targets for the treatment of atherothrombosis in the new millenium – clinical frontiers in atherosclerosis research. Circ J 2002;66:783
W artykule redakcyjnym Circulation Journal, najwybitniejsi eksperci od badań eksperymentalnych i klinicznych nad miażdżycą przedstawili aktualny stan wiedzy na temat patofizjologii rozwoju i powikłań miażdżycy. Druga część artykułu poświęcona jest technikom obrazowym pozwalającym na precyzyjną diagnostykę i leczenie zmian miażdżycowych.

Jedna z hipotez zakłada zapoczątkowanie tworzenia sie blaszki miażdżycowej przez komórki mięśni gładkich, które pochodzą od niezróżnicowanych komórek szpiku. Początek rozwoju miażdżycy związany jest z dysfunkcją śródbłonka. Zapoczątkowana jest ona przez ekspresję adhezyn, których produkcję stymuluje wiele znanych czynników ryzyka miażdżycy (wiek, nadciśnienie, palenie, hiperlipidemia, etc.). Adhezyny ułatwiają migrację komórek zapalnych pod śródbłonek. Zmiany biochemiczne leukocytów inicjują proliferację i migrację komórek mięśni gładkich, wchłanianie cholesterolu LDL, tworzenie rdzenia lipidowego i powiększanie grubości naczynia (remodeling).

W dalszych etapach rozwoju miażdżycy włączane są warstwy pośrednie i przydanka oraz vasa vasorum. Progresja zmian miażdżycowych do pękających blaszek miażdżycowych jest procesem zależnym od sił mechanicznych, procesów zapalnych, zakrzepowych i immunologicznych.

W opinii autorów najbardziej dokładną techniką w ocenie wszystkich etapów rozwoju miażdżycy jest rezonans magnetyczny. Będzie on w przyszłości służyć do nieinwazyjnej oceny blaszek miażdżycowych, efektów leczenia inwazyjnego i farmakologicznego.

Opracowane na podstawie: Circulation Journal / 2002-09-25