Zmiana stylu życia u osób z cukrzycą typu 2.

T.C.Skinner i I.G.Lawrence – Lifestyle modification in type 2 diabetes Diabetic Medicine 2002;19s5;4
Wiadomo, że modyfikacja diety i zwiększenie wysiłku fizycznego stanowią istotny element leczenia cukrzycy typu 2. Niestety, działania służby zdrowia są na ogół krótkotrwałe i nastawione głównie na zaszczepienie w chorych świadomości o konieczności zmiany sposobu odżywiania się i trybu życia.

Tego typu postępowanie przynosi niewielkie efekty. Chorzy utrzymują dietę przez krótki czas i szybko wracają do siedzącego trybu życia. Uzyskanie trwałych zmian zachowań osób z cukrzycą wymaga działań stopniowych.

Długofalowy program powinien być zintegrowany z rutynową opieką medyczną nad chorymi. Najistotniejsze jest pozyskanie osoby z cukrzycą do pracy nad własnym zdrowiem.

Lekarz powinien wspierać chorego w jego wysiłku pamiętając o pewnych zasadach [reguła ARCH: A – autonomia chorego, R-respekt dla poglądów i odczuć chorego, C-okazywanie zainteresowania stanem zdrowia chorego (ang.curiosity) i H-uczciwe podejście do problemu (ang.honest)].

Osoba z cukrzycą powinna wiedzieć, jakie cele chce osiągnąć, rozumieć istotę cukrzycy, dyslipidemii, zasady kontroli glikemii i ciśnienia tętniczego. Zmiany stylu życia chorych z cukrzycą wprowadza się krok po kroku, zatem efekty działania nie są natychmiastowe. Chory powinien być dobrze poinformowany o cukrzycy i jej powikłaniach, aby w sposób niezależny i samodzielny umiał dokonywać wyborów. Silna motywacja u chorego jest bardzo istotnym czynnikiem w osiągnięciu celów terapeutycznych.

Opracowane na podstawie: Diabetic Medicine / 2002-09-25