Długość telomerów jako wskaźnik wieku biologicznego a etiologia nadciśnienia

A. Aviv – Chronology versus biology – Telomeres, essential hypertension, and vascular aging Hypertension 2002;40:229
Ciśnienie tętnicze, szczególnie skurczowe, jest zależne od wieku – uważa się je za wskaźnik starzenia naczyń. Zdaniem autora, w badaniach nad etiologią nadciśnienia powinno się szerzej uwzględniać jego związek z wiekiem.

Proces starzenia nie przebiega w jednakowy sposób u wszystkich ludzi co powoduje, że wiek chronologiczny wydaje się mało przydatnym wskaźnikiem starzenia. Autor proponuje zastąpić go wiekiem biologicznym, który jest charakterystyczny dla danego organizmu. Powyższy postulat dotyczy wszystkich chorób związanych ze starzeniem. Oprócz nadciśnienia, należą do nich, między innymi: cukrzyca typu II, nowotwory, choroby o etiologii miażdżycowej.

Wiele doniesień sugeruje, że długość telomerów chromosomów jest miarodajnym wskaźnikiem wieku biologicznego. W hodowli ludzkich komórek somatycznych obserwuje się stopniowe skracanie telomerów wraz z liczbą podziałów komórkowych. W momencie, w którym telomer osiągnie krytyczną długość, komórka traci zdolność replikacji. Niektórzy sugerują, że długość telomerów jest wskaźnikiem starzenia zależnego nie tylko od czynników genetycznych, ale także środowiskowych, takich jak stres oksydacyjny i odczyn zapalny. Wolne rodniki przyspieszają skracanie telomerów w różnego rodzaju komórkach, także w śródbłonku naczyń. Badania in vitro sugerują, że erozja telomerów komórek śródbłonka może spowodować jego dysfunkcję, szczególnie w obrębie zmian miażdżycowych.

Zdaniem autora konieczne są dalsze badania nad biologicznym znaczeniem zróżnicowania długości telomerów (np.: u kobiet telomery leukocytów są dłuższe).

Opracowane na podstawie: Hypertension / 2002-09-25