Farmakoterapia podtrzymująca w depresji

Sidney Kennedy i wsp – Pharmacotherapy to sustain the fully remitted state J Psychiatry Neurosci 2002;27:269
Zaburzenie depresyjne nawracające rzadko ma charakter pojedynczego epizodu chorobowego. Chroniczny przebieg schorzenia stwierdza się u 15% do 20% pacjentów, a blisko 80% doświadcza nawrotów choroby.

Autorzy artykułu, w oparciu o przegląd literatury,próbują znaleźć odpowiedź na pytanie, jak leczyć zaburzenie depresyjne nawracające w celu uzyskania pełnej remisji, czyli znacznego ustąpienia objawów, i powrotu do poziomu funkcjonowania sprzed zachorowania. W badaniach klinicznych 50%-70% pacjentów uzyskuje poprawę w wyniku leczenia farmakologicznego, ale zaledwie 25%-35% osiąga pełną remisję. Poprawa stanu klinicznego w 2-4 tygodniu leczenia (20% do 30% spadek w skali Hamilton Rating Scale for Depression) pozwala przewidzieć dobrą odpowiedź na leczenie po 8 tygodniach. Wskazuje to na konieczność monitorowania pacjenta i optymalizacji leczenia już w pierwszych tygodniach terapii.

Najczęściej stosowaną metodą optymalizacji jest zwiększenie dawki leku. Zmiana leczenia zalecana jest dopiero w sytuacji braku jakiejkolwiek poprawy po 6 tygodniach podawania danego leku.

Autorzy cytują liczne badania porównujące skuteczność leków przeciwdepresyjnych o różnych mechanizmach działania, ale nie wskazują na żaden jako szczególnie preferowany. Metaanaliza 102 badań klinicznych przeprowadzona w 2000 roku przez Andersona, wykazała na 10 706 pacjentach, brak znaczącej różnicy w skuteczności leczenia TCA i SSRI. Przytaczane badania potwierdzają konieczność kontynuowania leczenia przez 6-12 miesięcy w celu uzyskania remisji, utrzymując taką dawkę, dzięki której uzyskano ustąpienie objawów depresji.

Opracowane na podstawie: Journal of Psychiatry and Neuroscience / 2002-07-18