Rokowanie w nadciśnieniu tętniczym-komentarz

Michael H. Alderman – Blood pressure measures, relative and absolute risk, and international differences J Hypertens 2002;20:1689
W artykule redakcyjnym wrześniowego numeru Journal of Hypertension omówiono znaczenie wyników włoskiego badania Brisighella Heart Study, porównywanego do badania Frimingham Heart Study, które jest długoterminową, populacyjną obserwacją mającą istotne znaczenie dla potwierdzenia wielu mechanizmów i czynników rokowniczych związanych z chorobami układu krążenia.

W badaniu włoskim wykazano porównywalne znaczenie podstawowych czynników ryzyka i modeli rokowniczych (takich jak skala oceny ryzyka Framingham) w populacji europejskiej. Badanie potwierdziło przewagę rokowniczą ciśnienia skurczowego nad ciśnieniem rozkurczowym. Jest to o tyle istotne, że zarówno w randomizowanych badaniach wieloośrodkowych jak i w rutynowej praktyce klinicznej obserwuje się trudności w osiągnięciu zalecanych wartości ciśnienia. W badaniach klinicznych redukcję ciśnienia skurczowego do wartości poniżej 140 mmHg osiągnięto u mniej niż 50% leczonych. Poziom ciśnienia rozkurczowego poniżej 90 mmHg uzyskano u blisko 90% chorych włączonych do badań.

Autor komentarza podkreśla, że ściśle kontrolowane obserwacyjne badania populacyjne pozwalają na określenie aktualnej zapadalności na choroby układu krążenia i wartości rokowniczej czynników ryzyka. Strategię prewencji powikłań sercowo-naczyniowych powinno opierać się na wieloczynnikowych modelach oceny ryzyka. W badaniu Brisighella Heart Study wykazano, że w populacji włoskiej występuje mniejsze ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, co istotnie zmienia wartość rokowniczą skali ryzyka Framingham. Potwierdza to wskazania do dostosowywania modeli rokowniczych i intensywności prewencji pierwotnej do charakteru lokalnych społeczności.

Opracowane na podstawie: Journal of Hypertension / 2002-09-17