Ocena ryzyka zgonu sercowego w różnych populacjach

Y Liao i wsp – Prediction of cardiovascular mortality from coronary heart disease in diverse population: is there a common predictive function? Heart 2002;88:222
Ocena ryzyka stanowi podstawowe narzędzie prewencji pierwotnej. W związku z występowaniem istotnych różnic w zakresie znaczenia czynników ryzyka w różnych populacjach przeprowadzono analizę 16 dużych badań z długoletnią obserwacją.

Do analizy włączono dane ponad 100 tysięcy osób w wieku 35-74 lat, wyjściowo bez rozpoznanej choroby wieńcowej. Oceniano wartości rokownicze podstawowych czynników ryzyka: wieku, ciśnienia skurczowego, poziomu cholesterolu całkowitego, palenia papierosów i rozpoznania cukrzycy.

Analiza potwierdziła ogólną zgodność podstawowych czynników ryzyka w przewidywaniu zgonu sercowego. Stwierdzono, że wymienione czynniki związane były z gorszym rokowaniem we wszystkich badaniach, ale wysokość ryzyka względnego różniła się istotnie pomiędzy badaniami. Różne modele oceny ryzyka identyfikowały odmienne populacje osób ze wskazaniami do leczenia farmakologicznego.

Przyjmując 10% ryzyko zgonu z powodu choroby wieńcowej w przeciągu 10 lat jako wskazanie do włączenia leczenia, w badaniu Honolulu do terapii kwalifikowało by się 5.3% uczestników na podstawie skali Framingham i tylko 0.9% na podstawie specjalnie stworzonej dla tej społeczności skali ryzyka. Z kolei odpowiednie wartości w populacji szkockiej wyniosły 8.2% dla skali Framingham i 29.4% w stworzonym dla tej społeczności modelu Renfru and Paisley Study.

Wartość rokownicza wybranych czynników ryzyka i ich zastosowanie w modelach oceny ryzyka może w różnych populacjach prowadzić do nadrozpoznawalności lub niedoszacowania ryzyka zgonu sercowego i tym samym nieuzasadnionego rozpoczynania leczenia lub nieleczenia osób tego wymagających.

W opinii autorów, włączenie modelowej skali oceny ryzyka w standardy prewencji pierwotnej, wymaga jej weryfikacji w populacji lokalnej.

Opracowane na podstawie: Heart / 2002-09-11