Neurologia i psychiatria – ku integracji

Mary G Baker, Rajendra Kale, Matthew Menken – The wall between neurology and psychiatry BMJ 2002;324:1468
W dwudziestym wieku pogłębiły się podziały pomiędzy neurologią zajmującą się chorobami mózgu, którym towarzyszą objawy somatyczne, a psychiatrią zorientowaną raczej na dysfunkcje ośrodkowego układu nerwowego manifestujące się głównie na poziomie kognitywnym i behawioralnym.

Postęp badań podstawowych jaki dokonał się w ostatnich latach inspiruje do postawienia na nowo pytania o granice pomiędzy psychiatrią a neurologią. W praktyce klinicznej podziały te zacierają się samoistnie – choroba Parkinsona czy udar mózgu często prowadzą do zespołu depresyjnego lub otępiennego. Podobnie różnice pomiędzy psychozami toksycznymi, tradycyjnie będącymi w kręgu zainteresowań psychiatrów, a encefalopatią metaboliczną z majaczeniem, którą zajmują się raczej neurolodzy – pozostają w kręgu dyskusji czysto akademickiej.

Postęp w badaniach obrazowych i farmakologicznych dostarczył licznych danych na ściśle biologiczną (a zatem neurologiczną) patogenezę chorób psychicznych, takich jak: schizofrenia, zaburzenia afektywne, czy nawet obsesyjno-kompulsywne. Z drugiej strony konieczne wydaje się szersze, holistyczne spojrzenie na problematykę zdrowia psychicznego, w oczywisty sposób wykraczającą poza ramy neurofizjologii. Istotne jest zatem wznowienie dialogu pomiędzy neurologami i psychiatrami, którego inspiracją powinna być szeroko pojmowana „neuroscience.”

Opracowane na podstawie: BMJ / 2002-06-22