Depresja u rodziców a rozwój potomstwa – wyniki badań na modelach zwierzęcych

D. Jeffrey Newport, Zachary N. Stowe i Charles B. Nemeroff – Parental depression: animal models of an adverse life event Am J Psychiatry 2002;159:1265
Obserwacje na ludziach wskazują, że dzieci osób z depresją trudniej przystosowują się do życia w społeczeństwie i są bardziej podatne na choroby psychiczne. Poznanie mechanizmów wpływu depresji u rodziców na ryzyko nieprawidłowego rozwoju ich potomstwa pozwoliłoby na sformułowanie konkretnych zaleceń terapeutycznych w depresji.

Szczegółowe badania nad zależnością pomiędzy niedostateczną opieką ze strony rodziców w dzieciństwie a dalszym rozwojem potomstwa u ludzi są trudne do przeprowadzenia, między innymi z powodów etycznych. Wielu cennych informacji dostarczają w tym przypadku doświadczenia na modelach zwierzęcych.

Obserwacje szczurów i małp wskazują, że nieprawidłowe zachowania rodzicielskie, w tym brak bliskiego kontaktu z matką, nieregularne karmienie oraz stres w okresie ciąży mogą być źródłem trwałych zaburzeń zachowania i rozwoju biologicznego u potomstwa. U młodych zwierząt wzrasta ryzyko opóźnienia rozwoju, upośledzenia zdolności poznawczych oraz wystąpienia zaburzeń przypominających depresję lub lęk. Zaburzeniom zachowania pod wpływem przewlekłego stresu we wczesnym okresie życia u zwierząt, towarzyszą utrwalone nieprawidłowości neurobiologiczne, w tym nadreaktywność osi podwzgórze-przysadka-nadnercza wtórna do hipersekrecji CRH. Analogiczne nieprawidłowości obserwuje się w przebiegu chorób związanych ze stresem, w tym w ciężkiej depresji u ludzi.

Podsumowując, wyniki badań przedklinicznych pośrednio potwierdzają hipotezę o tym, że choroba psychiczna rodziców jest pierwszym silnym czynnikiem stresowym u potomstwa i może mieć istotny wpływ na jego dalszy rozwój.

Opracowane na podstawie: American Journal of Psychiatry / 2002-08-13