Niekorzystne rokowanie w depresji wieku podeszłego

Aartjan T.F. Beekman i wsp – The natural history of late-life depression. A 6-year prospective study in the community Arch Gen Psychiatry 2002;59:605
Zaburzenia depresyjne są przyczyną pogorszenia jakości życia i zwiększonej śmiertelności osób w wieku podeszłym. Objawy spełniające wszystkie kryteria diagnostyczne depresji występują u osób starszych dość rzadko. Powszechne są natomiast zaburzenia podprogowe.

Istnieje przekonanie, że rokowanie w zaburzeniach depresyjnych zmienia się z wiekiem. Zdefiniowanie naturalnej historii depresji wieku podeszłego przyczyniłoby się więc do zwiększenia skuteczności leczenia tej choroby. B

eekman i wsp. podjęli próbę scharakteryzowania przebiegu zaburzeń depresyjnych w oparciu o 6-letnią prospektywną obserwację 277 chorych w wieku średnio 72 lat. Źródłem danych były kwestionariusze cyklicznie wypełniane przez uczestników oraz rozmowy diagnostyczne. W okresie obserwacji nasilenie objawów depresyjnych w grupie badanej utrzymywało się powyżej 85-go percentyla średniej populacyjnej.

Choroba miała niekorzystny przebieg u 76% osób, przy czym u 32% ciężkie objawy depresji utrzymywały się stale a u 44% fluktuowały. Remisje występowały u 23% osób, a krótkotrwały przebieg choroby zakończony pełną remisją obserwowano jedynie u 14% osób. Stwierdzono korelację pomiędzy ciężkością przebiegu choroby a wyjściowym nasileniem zaburzeń depresyjnych. Niemniej, nawet osoby z zaburzeniami podprogowymi, w przypadku których rokowanie był najkorzystniejsze, były obciążone wysokim ryzykiem wystąpienia choroby afektywnej.

Podsumowując, przebieg zaburzeń depresyjnych wieku podeszłego jest niekorzystny. Dotyczy to w sposób szczególny osób z objawami spełniającymi wszystkie kryteria diagnostyczne depresji.

Opracowane na podstawie: Archives of General Psychiatry / 2002-07-05