Oporność na diuretyki a śmiertelność w zaawansowanej niewydolności serca

Gerald W. Neuberg i wsp – Diuretic resistance predicts mortality in patients with advanced heart failure Am Heart J 2002;144:31
W zastoinowej niewydolności serca (CHF) w ocenie wskazań do transplantacji istotne znaczenie mają nasilenie objawów oraz ryzyko zgonu. Do uznanych parametrów rokowniczych należą: objawy zastoju, cechy dysfunkcji lewej komory, obniżona tolerancja wysiłku, hipotensja, azotemia oraz zaburzenia rytmu serca. Obserwacje kliniczne wskazują, że wykładnikiem ciężkości CHF może być również wzrost zapotrzebowania na leki.

Neuberg i wsp. badali retrospektywnie związek pomiędzy opornością na diuretyki, rozumianą jako konieczność podawania wysokich dawek tych leków, a śmiertelnością w grupie 1153 chorych z zaawansowaną CHF. Autorzy stwierdzili niezależną korelację pomiędzy opornością na diuretyki pętlowe (podawaniem furosemidu w dawce >80 mg lub bumetanidu >2 mg) a śmiertelnością, ryzykiem nagłego zgonu oraz zgonu z powodu niewydolności serca. Współczynniki ryzyka wynosiły odpowiednio: 1.37 (p=0.004), 1.39 (0.042) i 1.51 (p=0.034). Przedmiotem analizy były również inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę; podawanie tych leków w zbyt niskich dawkach okazało się niezależnym czynnikiem ryzyka zgonu z powodu niewydolności serca jako pompy (współczynnik ryzyka=2.21, p=0.0005).

Podsumowując, wartość prognostyczna intensywności leczenia diuretykami w CHF była umiarkowana, ale porównywalna z innymi uznanymi czynnikami prognostycznymi. Tym samym, w ocenie rokowania w CHF można uwzględniać oporność na diuretyki.

Opracowane na podstawie: American Heart Journal / 2002-07-23