Problemy psychologiczne w praktyce lekarza rodzinnego

Kurt Kroenke – Psychological medicine British Medical Journal 2002;324;1536
Artykuł redakcyjny BMJ poświęcony jest psychologicznym aspektom medycyny. Wg autora można w znaczący sposób poprawić jakość opieki medycznej poprzez zwracanie uwagi na aspekty psychologiczne w ocenie stanu chorego, co implikuje odpowiednie leczenie. Ten dział medycyny zwany jest medycyną psychologiczną.

Co najmniej 25-30% chorych zgłaszających się do lekarza rodzinnego cierpi na depresję, zespół lękowy, maski somatyczne zaburzeń psychicznych lub dolegliwości związane z nadużywaniem alkoholu. Niektóre choroby somatyczne mogą prowadzić do zaburzeń psychicznych (niedoczynność tarczycy), inne zwiększają ryzyko depresji (choroby serca, choroba nowotworowa, cukrzyca).

Uwzględnianie aspektów psychologicznych w medycynie jest wskazane także dlatego, że somatyzacja problemów psychicznych jest częstym zjawiskiem. Chociaż objawy somatyczne są przyczyną zgłoszenia się do lekarza u ponad 50% chorych, w jednej trzeciej przypadków nie udaje się wyjaśnić ich przyczyny pomimo badań diagnostycznych.

Pamiętać należy o takich zespołach, jak fibromialgia, zespół jelita drażliwego czy zespół przewlekłego zmęczenia, w których patomechanizm nie jest wyjaśniony.

Stosowanie medycyny psychologicznej nie usprawiedliwia jednak piętnowania pacjenta jako chorego psychicznie. Przedwczesna próba przypisania objawom somatycznym przyczyn psychogennych bywa postrzegana przez chorego jako odrzucenie. Najwłaściwsze podejście to wykluczenie ewentualnych organicznych przyczyn dolegliwości, zastosowanie leczenia objawowego a jednocześnie uwzględnianie psychoterapii. Niestety wymaga to wydłużenia czasu wizyty o co w praktyce lekarza rodzinnego trudno. O medycynie psychologicznej należy pamiętać i starać się ją stosować dla dobra pacjenta.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2002-06-29