Różnice społeczno-ekonomiczne a rozpowszechnienie i leczenie nadciśnienia

Regis de Gaudemaris i wsp – Socioeconomic inequalities in hypertension prevalence and care Hypertension 2002; 39:1119
Nadciśnienie tętnicze jest znanym czynnikiem ryzyka chorób układu krążenia, zależnym m.in. od ilości spożywanego alkoholu, otyłości i trybu życia. Na występowanie zachowań zwiększających ryzyko nadciśnienia może więc wpływać status społeczno-ekonomiczny.

We Francji podjęto próbę kompleksowej oceny rozpowszechnienia i kontroli nadciśnienia oraz zależności między nimi a kategorią zawodową. Lekarze zakładowi przekazywali dane osób poddanych corocznemu badaniu profilaktycznemu. Chorobę nadciśnieniową rozpoznawano, gdy ciśnienie tętnicze przekraczało 140/90 mm Hg i/lub chory był leczony z powodu nadciśnienia.

Do 1. grupy zawodowej zaliczono pracowników fizycznych, do grupy 2. – niewykwalifikowanych umysłowych, do 3. i 4. – kadrę średniego szczebla i kierowniczą. Badaniem objęto 17359 mężczyzn i 12267 kobiet (w wieku średnio 38,8 lat). Nadciśnienie stwierdzono u 16,1% mężczyzn i 9,4% kobiet.

Występowanie nadciśnienia było związane z przynależnością do grupy zawodowej. Najczęściej stwierdzano je w grupie 1. a najrzadziej w grupie 4., niezależnie od płci. Odsetek chorych leczonych z powodu nadciśnienia nie zależał od rodzaju wykonywanej pracy, ale nieprawidłową kontrolę nadciśnienia stwierdzano u mężczyzn z niskiej kategorii zawodowej, spożywających duże ilości alkoholu. U kobiet nadciśnienie wiązało się z przynależnością do niskiej grupy zawodowej, z otyłością i siedzącym trybem życia. Istnienie tych różnic wymaga podjęcia aktywnej, odpowiednio ukierunkowanej, profilaktyki.

Opracowane na podstawie: Hypertension / 2002-06-27