Kontakty ze służbą zdrowia nie zapobiegają samobójstwom

Jason B. Luoma, Catherine E. Martin i Jane L. Pearson – Contact with mental health and primary care providers before suicide: a review of the evidence Am J Psychiatry 2002;159: 909
Autorzy analizowali 40 publikacji opisujących przypadki samobójstw, sprawdzając częstotliwość kontaktów z pracownikami podstawowej bądź specjalistycznej opieki zdrowotnej w okresie poprzedzającym samobójczy zgon.

Spośród osób, które zmarły w wyniku samobójstwa, 53% miało kontakty z opieką psychiatryczną, 32% odwiedziło psychiatrę w ciągu roku, a 19 % na miesiąc przed zgonem. W grupie osób poniżej 35 roku życia, jakikolwiek kontakt z psychiatrą miało 38% późniejszych samobójców, w okresie 1 roku przed samobójstwem kontaktowało się z psychiatrą 24% osób, a w miesiącu, w którym doszło do zgonu – 15%. Jeszcze rzadziej kontaktowały się z psychiatrą przed udaną próbą samobójczą osoby starsze, powyżej 55 roku życia. Ta grupa z kolei znacznie częściej, bo w 58%, miała w miesiącu samobójstwa kontakty z podstawową opieką zdrowotną, a w okresie 1 roku odsetek ten wynosił 77%. Jeśli chodzi o różnice względem płci, kobiety samobójczynie zdecydowanie częściej kontaktowały się zarówno z opieką psychiatryczną, jak i podstawową. Przynajmniej jedną wizytę u lekarza rodzinnego w okresie 1 roku przed śmiercią miało 100% przyszłych samobójczyń.

Wyniki skłaniają to autorów do konkluzji na temat szczególnej roli podstawowej opieki zdrowotnej w ujawnianiu zagrożenia próbą samobójczą wśród kobiet i osób starszych. Celem szczególnej aktywności służb odpowiedzialnych za prewencję samobójstw powinna być podgrupa młodych mężczyzn, którzy istotnie rzadziej szukają jakiejkolwiek pomocy.

Opracowane na podstawie: American Journal of Psychiatry / 2002-06-27