Zespół pozakrzepowy pogarsza jakość życia związaną ze stanem zdrowia

Susan R. Kahn, Andrew Hirsch, Ian Shrier – Effect of postthrombotic syndrome on health-related quality of life after deep venous thrombosis Arch Intern Med 2002;162:1144
Zespół pozakrzepowy (PTS) rozwija się u 20-50% osób po epizodzie zakrzepicy żył głębokich (DVT), zwykle w okresie pierwszych 2 lat od incydentu DVT.

Nie ma wątpliwości, że PTS wywiera niekorzystny wpływ na wiele aspektów życia, w tym aktywność fizyczną, poziom stresu i ocenę własnego stanu zdrowia. Wiadomo również, że zarówno zapadalność na PTS, jak i związana z nim chorobowość są znaczące. Pomimo to, wpływ PTS na jakość życia nie doczekał się oceny ilościowej.

Tą lukę wypełnia badanie z Kanady, w którym u 41 osób uczestniczących w badaniu skuteczności rehabilitacji fizycznej po epizodzie DVT, analizowano wpływ PTS na ogólną i związaną z chorobami żył jakość życia (skala VEINES-QOL, podskala objawów żylnych VEINES-Sym).

PTS rozpoznano u 19 chorych (46%). Po uwzględnieniu różnic w wieku i płci uczestników, u osób z PTS jakość życia związana z chorobą naczyń żylnych była znamiennie gorsza niż u osób bez PTS (dla skali VEINES-QOL: p < 0.001, dla skali VEINES-Sym: p = 0.003) i ujemnie korelowała z ciężkością zespołu pozakrzepowego.

Wyniki badania wskazują, że jakość życia związana z chorobą może być źródłem danych, których nie udaje się uzyskać w oparciu o analizę zapadalności i chorobowości. Ponadto, w opinii autorów, jakość życia związana z chorobą okazać się porównywalnym lub lepszym niż parametry kliniczne wykładnikiem skuteczności leczenia chorych z DVT i PTS.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2002-05-28